Zespół cieśni nadgarstka a dieta przeciwzapalna

Zespół cieśni nadgarstka kojarzy się głównie z pracą przy komputerze lub powtarzalnymi ruchami ręki, ale niewiele osób zdaje sobie sprawę, że istotną rolę w nasileniu lub łagodzeniu dolegliwości odgrywa sposób odżywiania. Przewlekły stan zapalny, insulinooporność, otyłość czy niedobory składników odżywczych mogą przyspieszać uszkodzenia struktur nadgarstka i nasilać ból oraz drętwienie dłoni. Dobrze zaplanowana dieta przeciwzapalna nie zastąpi leczenia, ale może realnie wspierać proces regeneracji i zmniejszać intensywność objawów, poprawiając komfort życia i wydolność w pracy. Właśnie w tym obszarze wyspecjalizował się zespół poradni Mój Dietetyk, oferując indywidualne konsultacje zarówno stacjonarnie, jak i online.

Mechanizmy zespołu cieśni nadgarstka a rola stanu zapalnego

Zespół cieśni nadgarstka to neuropatia uciskowa nerwu pośrodkowego, który przebiega przez wąski kanał utworzony przez kości nadgarstka i więzadło poprzeczne. W tym ograniczonym tunelu znajdują się też ścięgna zginaczy palców, otoczone pochewkami maziowymi. Każdy proces prowadzący do obrzęku tkanek lub pogrubienia pochewek ścięgnistych może zmniejszać wolną przestrzeń w kanale i zwiększać nacisk na nerw. Typowymi objawami są drętwienie, mrowienie, pieczenie w obrębie kciuka, palca wskazującego, środkowego i części palca serdecznego, a także osłabienie chwytu i bóle nocne.

Kluczem do zrozumienia wpływu diety na przebieg choroby jest pojęcie przewlekłego, niskiego stopnia stanu zapalnego. W wielu przypadkach cieśni nadgarstka współistnieją zaburzenia metaboliczne: otyłość brzuszna, insulinooporność, cukrzyca typu 2, a także choroby zapalne tkanki łącznej, jak reumatoidalne zapalenie stawów. Nadmiar tkanki tłuszczowej, zwłaszcza trzewnej, wydziela liczne cytokiny prozapalne i mediatory hormonalne, które wpływają na funkcjonowanie ścięgien, stawów i nerwów obwodowych. U osób z nadwagą i cukrzycą obserwuje się zwiększoną skłonność do przerostu pochewek ścięgnistych, włóknienia oraz obrzęku tkanek miękkich, co sprzyja uciskowi nerwu pośrodkowego.

Dodatkowym problemem są zaburzenia mikrokrążenia i glikacji białek związane z przewlekłym podwyższeniem stężenia glukozy we krwi. Nerwy, aby prawidłowo przewodzić impulsy, potrzebują dobrego ukrwienia oraz sprawnie funkcjonującej osłonki mielinowej. Dieta bogata w cukry proste, wysoko przetworzone produkty i tłuszcze trans zwiększa ryzyko uszkodzeń nerwów obwodowych, w tym nerwu pośrodkowego. Z kolei niedobory witamin z grupy B, kwasów omega‑3, antyoksydantów oraz magnezu mogą ograniczać zdolność regeneracji tkanek, nasilając dolegliwości bólowe i parestezje.

Należy również podkreślić, że przewlekły stan zapalny często utrzymuje się bez wyraźnych, ostrych objawów ogólnych, takich jak gorączka. Jest to raczej cichy proces, którego skutki kumulują się w czasie. Drobne przeciążenia nadgarstka, niewłaściwa ergonomia pracy oraz monotonne ruchy powtarzane codziennie przez wiele godzin stają się szczególnie groźne, gdy towarzyszy im prozapalny sposób żywienia. Dlatego w nowoczesnym podejściu do leczenia zespołu cieśni nadgarstka rośnie znaczenie interwencji żywieniowych, które mają na celu wyhamowanie stanu zapalnego, stabilizację glikemii i wsparcie masy ciała na prawidłowym poziomie.

Założenia diety przeciwzapalnej wspierającej nadgarstek

Dieta przeciwzapalna nie jest jedną konkretną „kuracją cud”, lecz zbiorem zasad opartych na aktualnej wiedzy naukowej o roli składników odżywczych w regulacji procesów zapalnych i immunologicznych. Jej podstawą jest możliwie jak największe ograniczenie produktów nasilających stan zapalny oraz zwiększenie spożycia żywności działającej ochronnie na naczynia krwionośne, nerwy i tkankę łączną. Prawidłowo zaplanowany jadłospis powinien być jednocześnie zbilansowany kalorycznie, aby wspierać redukcję nadmiernej masy ciała, jeśli jest ona obecna, co samo w sobie pozytywnie wpływa na przebieg cieśni nadgarstka.

Struktura takiej diety opiera się głównie na warzywach, produktach pełnoziarnistych, roślinach strączkowych, orzechach, pestkach, rybach morskich i dobrej jakości tłuszczach roślinnych, przy jednoczesnym ograniczeniu cukrów prostych, żywności wysoko przetworzonej, tłuszczów trans i nadmiaru czerwonego mięsa. Ważne jest też odpowiednie nawodnienie oraz dostarczanie białka o wysokiej wartości biologicznej, które wspiera regenerację tkanek i utrzymanie masy mięśniowej. Dla osób, które spędzają długie godziny przy biurku lub wykonują pracę manualną, istotne będzie również rozplanowanie posiłków tak, by uniknąć dużych wahań glikemii i spadków energii w ciągu dnia.

W praktyce dieta przeciwzapalna dla pacjentów z zespołem cieśni nadgarstka powinna być zawsze indywidualnie dostosowana. Znaczenie mają choroby współistniejące (np. dna moczanowa, choroby tarczycy, nadciśnienie), stosowane leki, aktywność fizyczna, a także realne możliwości organizacyjne, takie jak czas na gotowanie czy dostęp do kuchni w pracy. Właśnie dlatego coraz więcej osób korzysta ze wsparcia profesjonalnych poradni dietetycznych, takich jak Mój Dietetyk, gdzie dietetyk kliniczny analizuje całość sytuacji zdrowotnej i dopasowuje plan żywieniowy do codziennego funkcjonowania pacjenta, a nie odwrotnie.

Produkty nasilające stan zapalny – czego unikać przy cieśni nadgarstka

Punktem wyjścia jest ograniczenie tych składników diety, które sprzyjają przewlekłemu stanowi zapalnemu i zaburzają gospodarkę węglowodanowo‑lipidową. Nadmierne ich spożycie może pogarszać objawy cieśni nadgarstka pośrednio – poprzez wzrost masy ciała, insulinooporność, obrzęki tkanek czy gorsze ukrwienie nerwu pośrodkowego.

Cukry proste i napoje słodzone – słodycze, ciastka, drożdżówki, batony, kolorowe napoje, soki dosładzane i energetyki powodują gwałtowne skoki glukozy i insuliny, sprzyjając stanowi zapalnemu oraz rozwojowi insulinooporności. U osób z tendencją do obrzęków mogą nasilać gromadzenie wody w tkankach, co dodatkowo obciąża stawy i nadgarstki.
Produkty wysoko przetworzone – fast food, gotowe dania, zupki w proszku, chipsy, słone przekąski, wyroby cukiernicze zawierają liczne dodatki, konserwanty, barwniki i tłuszcze o niekorzystnym profilu. Tego typu żywność ma zazwyczaj dużą gęstość energetyczną przy jednoczesnym niedoborze witamin, minerałów i błonnika.
Tłuszcze trans i nadmiar kwasów omega‑6 – margaryny twarde, wyroby cukiernicze, smażone potrawy na głębokim tłuszczu oraz oleje rafinowane o przewadze omega‑6 (np. olej słonecznikowy, kukurydziany) w nadmiarze mogą nasilać produkcję prozapalnych eikozanoidów. Niekorzystny stosunek omega‑6 do omega‑3 sprzyja utrwaleniu reakcji zapalnej.
Czerwone mięso i wędliny – bogate w nasycone kwasy tłuszczowe, często dodatkowo zawierające azotany, sól i fosforany. Regularne spożywanie dużych ilości czerwonego mięsa może zwiększać marker CRP, nasilać stres oksydacyjny oraz niekorzystnie wpływać na profil lipidowy. Wędliny, szczególnie tanie i wysokoprzetworzone, zawierają dużo soli, która sprzyja obrzękom.
Nadmierna sól – wysoka podaż sodu prowadzi do zatrzymywania wody w organizmie, wzrostu ciśnienia tętniczego i obrzęków. U osób z cieśnią nadgarstka obrzęk tkanek miękkich w okolicy nadgarstka może nasilać ucisk na nerw pośrodkowy, pogarszając ból i drętwienie.
Alkohol – nawet umiarkowane ilości mogą zwiększać stres oksydacyjny, osłabiać wchłanianie niektórych witamin (m.in. z grupy B) i zaburzać regenerację tkanek. U części osób nasila problemy ze snem, który jest kluczowy dla procesów naprawczych organizmu.

Istotne jest nie tylko „wyrzucenie” tych produktów, ale stopniowa zmiana całego modelu żywienia. Zbyt radykalne restrykcje często kończą się szybkim powrotem do starych nawyków. Dlatego rolą dietetyka jest takie ułożenie jadłospisu, aby ograniczenia były odczuwalne jak najmniej, a pacjent zyskał praktyczne zamienniki i gotowe rozwiązania na codzienne sytuacje: wyjścia do pracy, spotkania towarzyskie czy wyjazdy służbowe.

Produkty o działaniu przeciwzapalnym – co jeść, aby wspierać nerwy i ścięgna

Wprowadzenie produktów o udokumentowanym działaniu przeciwzapalnym i antyoksydacyjnym pomaga zmniejszyć nasilenie stanu zapalnego w całym organizmie, poprawia funkcjonowanie mikrokrążenia i wspiera procesy regeneracji tkanek nadgarstka. To szczególnie ważne, gdy objawy cieśni nadgarstka współistnieją z innymi chorobami przewlekłymi.

Warzywa – zwłaszcza zielone liściaste (szpinak, jarmuż, sałaty), kapustne (brokuł, brukselka, kapusta), papryka, pomidory, buraki. Dostarczają dużych ilości antyoksydantów, witaminy C, beta‑karotenu, folianów i fitoskładników o działaniu przeciwzapalnym. Powinny pojawiać się w każdym głównym posiłku.
Owoce – szczególnie jagodowe (borówki, maliny, jeżyny, truskawki) oraz cytrusowe. Zawierają polifenole, antocyjany i witaminę C, które zmniejszają stres oksydacyjny i wspierają naczynia krwionośne. Warto uwzględniać je codziennie, ale z umiarem u osób z insulinoopornością lub cukrzycą.
Ryby morskie tłuste – łosoś, śledź, makrela, sardynki to źródło kwasów omega‑3 (EPA i DHA). Działają one przeciwzapalnie, poprawiają płynność błon komórkowych, mogą pozytywnie wpływać na przewodnictwo nerwowe i stan śródbłonka naczyniowego. Zaleca się ich spożycie 2 razy w tygodniu, chyba że istnieją przeciwwskazania.
Olej lniany, rzepakowy tłoczony na zimno, oliwa z oliwek – dostarczają jednonienasyconych i wielonienasyconych kwasów tłuszczowych o korzystnym działaniu. Oliwa z oliwek zawiera ponadto polifenole o właściwościach przeciwzapalnych; olej lniany jest bogaty w ALA, roślinny odpowiednik kwasów omega‑3.
Orzechy i pestki – orzechy włoskie, migdały, orzechy laskowe, pestki dyni, słonecznika, sezam, siemię lniane stanowią źródło zdrowych tłuszczów, witaminy E, magnezu i białka. Wspierają układ nerwowy i stabilizację glikemii między posiłkami.
Produkty pełnoziarniste – kasza gryczana, pęczak, płatki owsiane, pełnoziarnisty chleb i makaron dostarczają błonnika, witamin z grupy B i minerałów. Pomagają utrzymać stabilny poziom glukozy we krwi, co jest korzystne dla nerwów obwodowych.
Rośliny strączkowe – soczewica, ciecierzyca, fasola, groch to dobre źródło białka roślinnego, błonnika i składników mineralnych. Włączane stopniowo i w odpowiedniej formie (np. w pastach, zupach krem) mogą stanowić alternatywę dla czerwonego mięsa.
Zioła i przyprawy o działaniu przeciwzapalnym – kurkuma z dodatkiem pieprzu, imbir, czosnek, cebula, oregano, majeranek, rozmaryn. Wspierają procesy przeciwzapalne i antyoksydacyjne, a także pomagają ograniczyć ilość soli w potrawach.

Warto zwrócić uwagę na odpowiednią podaż witamin z grupy B (szczególnie B1, B6, B12), które uczestniczą w metabolizmie komórek nerwowych, oraz magnezu, wpływającego na przewodnictwo nerwowo‑mięśniowe. Dobrym źródłem są pełne ziarna, nasiona, orzechy, rośliny strączkowe, jaja oraz chude mięso. Przy stwierdzonych niedoborach lekarz lub dietetyk może rozważyć także suplementację, jednak powinna być ona zawsze indywidualnie dobrana, z uwzględnieniem przyjmowanych leków i wyników badań.

Kontrola masy ciała, glikemii i nawodnienia a objawy cieśni nadgarstka

Redukcja nadmiernej masy ciała bywa jednym z najskuteczniejszych, choć niedocenianych sposobów łagodzenia dolegliwości zespołu cieśni nadgarstka. Spadek tkanki tłuszczowej wiąże się nie tylko z mniejszym obciążeniem stawów, ale przede wszystkim ze zmniejszeniem ogólnoustrojowego stanu zapalnego i poprawą profilu hormonalno‑metabolicznego. U osób z otyłością brzuszną dochodzi do spadku wydzielania adipokin prozapalnych, a poprawa wrażliwości na insulinę przekłada się na lepszą kontrolę glikemii i mniejszą tendencję do obrzęków.

Utrzymanie stabilnego poziomu cukru we krwi jest kluczowe dla zdrowia nerwów obwodowych. Naprzemienne skoki i spadki glukozy sprzyjają uszkodzeniom nerwów, zaburzają ich ukrwienie i mogą pogarszać odczuwanie bólu. Dlatego właściwe rozplanowanie posiłków – zarówno pod kątem zawartości węglowodanów, białka i tłuszczu, jak i regularności spożycia – ma szczególne znaczenie u pacjentów z cieśnią nadgarstka, którzy jednocześnie borykają się z insulinoopornością, cukrzycą lub stanem przedcukrzycowym.

Nawodnienie to kolejny element, o którym łatwo zapomnieć, a który wpływa na funkcjonowanie tkanek miękkich i nerek. Odpowiednie spożycie płynów pomaga regulować gospodarkę sodowo‑potasową, zmniejszać ryzyko obrzęków oraz wspierać procesy detoksykacyjne organizmu. Najlepszym wyborem jest woda, ewentualnie herbaty ziołowe bez cukru. Napoje słodzone, energetyki i duże ilości soków owocowych należy ograniczać, ponieważ poza zwiększaniem ładunku glikemicznego często dostarczają znacznej ilości kalorii, nie dając uczucia sytości.

Warunkiem skuteczności diety przeciwzapalnej jest jej długotrwałe stosowanie. Krótkotrwałe „detoksy” czy radykalne diety odchudzające mogą przynieść jedynie chwilowy efekt, często okupiony ryzykiem niedoborów żywieniowych. Znacznie korzystniejsze jest stopniowe wprowadzanie trwałych zmian – zmniejszanie porcji, zamiana białego pieczywa na pełnoziarniste, ograniczenie smażenia na rzecz gotowania na parze i pieczenia, a także regularne spożywanie posiłków o stałych porach. Rolą dietetyka jest nie tylko dobranie proporcji makroskładników, ale także pomoc w wypracowaniu realnych strategii żywieniowych uwzględniających indywidualny tryb życia.

Rola profesjonalnego wsparcia dietetycznego – oferta Mój Dietetyk

Dostosowanie diety przeciwzapalnej do konkretnego przypadku zespołu cieśni nadgarstka wymaga uwzględnienia wielu zmiennych: wyników badań, stopnia nasilenia objawów, rodzaju wykonywanej pracy, aktywności fizycznej, a także ograniczeń czasowych i kulinarnych. Z tego względu coraz więcej osób decyduje się na współpracę z doświadczonym dietetykiem, aby uniknąć błędów samodzielnego eksperymentowania z jadłospisem. Poradnie Mój Dietetyk specjalizują się m.in. w planowaniu żywienia w chorobach o podłożu zapalnym i metabolicznym, w tym w sytuacjach, gdy celem jest wsparcie leczenia zespołu cieśni nadgarstka.

Zespół Mój Dietetyk oferuje konsultacje dietetyczne w gabinetach na terenie kraju oraz w formie konsultacji online. Umożliwia to skorzystanie z fachowej pomocy niezależnie od miejsca zamieszkania czy trybu pracy, co jest szczególnie ważne dla osób wykonujących zawody wymagające intensywnego używania dłoni (np. programiści, pracownicy biurowi, krawcowe, mechanicy, muzycy). Podczas pierwszej wizyty dietetyk przeprowadza szczegółowy wywiad zdrowotno‑żywieniowy, analizuje dotychczasowy sposób odżywiania oraz zebrane wyniki badań, a następnie wspólnie z pacjentem wyznacza cele terapii.

Na tej podstawie przygotowywany jest indywidualny plan żywieniowy uwzględniający zalecenia lekarza prowadzącego, fizjoterapeuty czy ortopedy. W przypadku zespołu cieśni nadgarstka może to obejmować m.in. dopasowanie kaloryczności do potrzeb redukcji masy ciała, zwiększenie podaży składników o działaniu przeciwzapalnym, zaplanowanie posiłków wokół godzin pracy oraz wsparcie w doborze ewentualnej suplementacji. Stała współpraca z dietetykiem pozwala także monitorować postępy, wprowadzać korekty do jadłospisu oraz przezwyciężać trudności związane z utrzymaniem nowych nawyków żywieniowych w dłuższej perspektywie.

Warto podkreślić, że dieta jest jednym z elementów kompleksowej terapii zespołu cieśni nadgarstka i nie zastępuje leczenia zaleconego przez lekarza. Jednak wielu pacjentów, którzy podjęli współpracę z poradnią Mój Dietetyk, zauważa nie tylko poprawę ogólnego samopoczucia, spadek masy ciała i lepszą kontrolę glikemii, lecz także złagodzenie nasilenia bólu oraz rzadsze epizody drętwienia dłoni. Tego typu wsparcie żywieniowe staje się więc ważnym uzupełnieniem fizjoterapii, farmakoterapii czy leczenia operacyjnego, zwiększając szanse na trwałą poprawę jakości życia.

Najczęstsze błędy żywieniowe pacjentów z zespołem cieśni nadgarstka

Osoby zmagające się z cieśnią nadgarstka często koncentrują się wyłącznie na miejscowym leczeniu – zabiegach fizjoterapeutycznych, lekach przeciwbólowych, zmianie ustawienia klawiatury czy myszki – pomijając wpływ ogólnej kondycji organizmu na przebieg choroby. W praktyce dietetycznej pojawia się kilka typowych błędów, które mogą sabotować efekty terapii.

Bagatelizowanie nadwagi – część pacjentów nie kojarzy dodatkowych kilogramów z nasileniem objawów w obrębie nadgarstka. Tymczasem nadmierna masa ciała często wiąże się z przewlekłym stanem zapalnym i większą skłonnością do obrzęków, co sprzyja uciskowi nerwu pośrodkowego.
Nieregularne jedzenie – długie przerwy między posiłkami, podjadanie słodyczy po pracy, jedzenie obfitej kolacji tuż przed snem utrudniają kontrolę glikemii i sprzyjają gromadzeniu tkanki tłuszczowej. Dodatkowo ciężkostrawny posiłek wieczorem może pogarszać jakość snu, a to właśnie nocą pojawiają się najbardziej dokuczliwe objawy cieśni.
Skrajne diety – bardzo restrykcyjne plany żywieniowe, monodiety czy modowe „detoksy” często prowadzą do niedoborów składników odżywczych niezbędnych dla regeneracji nerwów i tkanek łącznych. Utrata masy mięśniowej i przewlekłe zmęczenie utrudniają także wprowadzenie zaleceń ruchowych od fizjoterapeuty.
Nadmierne poleganie na suplementach – popularne preparaty „na stawy” lub „na nerwy” bywają traktowane jako szybkie rozwiązanie problemu. Bez modyfikacji diety i stylu życia efekty są jednak zazwyczaj ograniczone. Suplementacja powinna być dodatkiem do właściwego żywienia, a nie jego substytutem.
Brak powiązania diety z aktywnością – część pacjentów zwiększa ruch bez dostosowania jadłospisu, co kończy się nasileniem objawów z powodu niedostatecznej regeneracji lub odwrotnie – stosuje aktywność jako wymówkę do zwiększonego spożycia słodyczy czy fast foodów, utrwalając stan zapalny.

Świadomość tych błędów jest pierwszym krokiem do ich wyeliminowania. Współpraca z wykwalifikowanym dietetykiem pozwala zdobyć wiedzę i konkretne narzędzia, dzięki którym zmiana nawyków staje się procesem uporządkowanym i dostosowanym do realnych możliwości pacjenta.

Podsumowanie – dlaczego warto połączyć leczenie zespołu cieśni nadgarstka z dietą przeciwzapalną

Zespół cieśni nadgarstka to schorzenie wieloczynnikowe, w którym znaczenie mają zarówno obciążenia mechaniczne, jak i ogólny stan zdrowia organizmu. Przewlekły stan zapalny, nadwaga, nieprawidłowa glikemia oraz niedobory składników odżywczych mogą przyspieszać postęp choroby i utrudniać regenerację uszkodzonych struktur. Dobrze zaplanowana dieta przeciwzapalna nie jest cudownym lekiem, ale stanowi ważny element kompleksowej terapii – pomaga zmniejszyć nasilenie objawów, poprawić funkcjonowanie nerwów i tkanek miękkich, a także wspiera ogólną kondycję i odporność organizmu.

Kluczowe jest jednak indywidualne podejście, dostosowane do stanu zdrowia, stylu życia i preferencji smakowych pacjenta. Uniwersalne jadłospisy z internetu rzadko uwzględniają współistniejące choroby, przyjmowane leki czy realne ograniczenia czasowe. Z tego względu skorzystanie z pomocy specjalistów z poradni Mój Dietetyk – dostępnych zarówno w gabinetach w całym kraju, jak i w formie konsultacji online – może znacząco zwiększyć skuteczność prowadzonej terapii. Połączenie wiedzy lekarza, fizjoterapeuty i dietetyka daje największą szansę na trwałe zmniejszenie dolegliwości i poprawę komfortu życia osób zmagających się z zespołem cieśni nadgarstka.

FAQ – najczęstsze pytania o dietę przeciwzapalną przy zespole cieśni nadgarstka

Czy sama dieta przeciwzapalna może wyleczyć zespół cieśni nadgarstka?
Dieta przeciwzapalna nie zastępuje leczenia zaleconego przez lekarza, ale może znacząco wspierać terapię. Jej rolą jest zmniejszenie ogólnoustrojowego stanu zapalnego, poprawa masy ciała, kontroli glikemii i odżywienia nerwów, co często przekłada się na złagodzenie bólu oraz rzadsze epizody drętwienia. Najlepsze efekty uzyskuje się, łącząc odpowiednie żywienie z fizjoterapią, ergonomią pracy i ewentualnym leczeniem farmakologicznym lub operacyjnym.

Jak długo trzeba stosować dietę, aby zauważyć poprawę objawów?
Czas potrzebny na zauważenie efektów jest indywidualny i zależy m.in. od nasilenia objawów, obecności nadwagi, poziomu glikemii i sumienności w stosowaniu zaleceń. U części osób pierwsze zmiany – lepszy sen, mniejsze obrzęki, poprawa samopoczucia – pojawiają się po kilku tygodniach. Na wyraźniejszą redukcję dolegliwości związanych z cieśnią nadgarstka zwykle potrzeba kilku miesięcy konsekwentnego działania. Warto traktować dietę jako trwałą zmianę stylu życia, a nie krótkotrwałą kurację.

Czy konieczna jest całkowita eliminacja czerwonego mięsa i produktów przetworzonych?
W większości przypadków nie ma potrzeby całkowitej eliminacji czerwonego mięsa, o ile spożywane jest sporadycznie i w małych porcjach, a jego miejsce w diecie zajmują głównie ryby, drób i rośliny strączkowe. Znacznie ważniejsze jest zasadnicze ograniczenie żywności wysoko przetworzonej, bogatej w tłuszcze trans, sól i dodatki do żywności. Dietetyk może pomóc ustalić taki poziom restrykcji, który będzie realny do utrzymania i jednocześnie przyniesie wyraźne korzyści zdrowotne.

Czy przy zespole cieśni nadgarstka warto stosować suplementy diety?
Suplementacja może być pomocna, zwłaszcza gdy badania potwierdzają niedobory np. witaminy D, witamin z grupy B czy kwasów omega‑3. Należy jednak pamiętać, że suplementy nie zastąpią dobrze skomponowanej diety i nie powinny być stosowane na własną rękę. Nadmierne lub niewłaściwe dawkowanie może wchodzić w interakcje z lekami lub obciążać wątrobę i nerki. Najbezpieczniej dobierać suplementy po konsultacji z lekarzem i dietetykiem, w oparciu o wyniki badań.

Jak wyglądają konsultacje dietetyczne w Mój Dietetyk dla osób z cieśnią nadgarstka?
Podczas pierwszej konsultacji dietetyk przeprowadza szczegółowy wywiad zdrowotny i żywieniowy, analizuje styl życia, wyniki badań oraz zalecenia lekarza i fizjoterapeuty. Na tej podstawie tworzy indywidualny plan żywieniowy uwzględniający dietę przeciwzapalną, cele związane z masą ciała i możliwości organizacyjne pacjenta. Kolejne wizyty stacjonarne lub online służą monitorowaniu postępów, modyfikacji jadłospisu i rozwiązywaniu trudności, tak aby zmiana nawyków była trwała i realnie wspierała leczenie zespołu cieśni nadgarstka.