Zupa krem z pieczonej papryki to jedna z najbardziej charakterystycznych i aromatycznych propozycji inspirowanych **kuchnią** hiszpańską. Łączy w sobie intensywny smak warzyw, delikatną konsystencję aksamitnego kremu i lekko dymny aromat, który powstaje podczas pieczenia papryki. To danie idealnie wpisuje się w założenia zdrowego żywienia: jest lekkostrawne, pełne **błonnika**, antyoksydantów, witamin i jednocześnie stosunkowo niskokaloryczne. Doskonale sprawdzi się jako obiad na co dzień, kolacja na ciepło czy elegancka przystawka dla gości, a dzięki możliwościom modyfikacji łatwo dopasować je do jadłospisu osoby na diecie redukcyjnej, wegetariańskiej czy nawet wegańskiej.
Wartości odżywcze i zdrowotne zalety zupy z pieczonej papryki
Głównym bohaterem przepisu jest czerwona papryka, jedno z najbogatszych w witaminę C warzyw dostępnych w naszej strefie klimatycznej. W 100 g surowej papryki znajduje się znacznie więcej tej witaminy niż w pomarańczy, co czyni ją ważnym elementem profilaktyki infekcji i wsparcia dla układu **odpornościowego**. Wysoka zawartość witaminy C wspiera również wchłanianie żelaza niehemowego z innych roślinnych produktów. Dzięki temu włączenie kremu z pieczonej papryki do jadłospisu osób ograniczających mięso ma szczególne znaczenie.
Drugą grupą związków, którą warto podkreślić, są karotenoidy, w tym beta-karoten i likopen. To naturalne **antyoksydanty**, które pomagają zmniejszać skutki stresu oksydacyjnego, wspierają profilaktykę chorób sercowo-naczyniowych i mogą odgrywać rolę w ochronie przed niektórymi chorobami nowotworowymi. Podczas pieczenia biodostępność wielu karotenoidów rośnie, dlatego pieczona papryka jest szczególnie cenna w kuchni dietetycznej, nawet jeśli traci część witaminy C. W dobrze skomponowanej diecie zróżnicowanie warzyw surowych i pieczonych działa jak korzystna równowaga.
W zupie krem z pieczonej papryki często pojawiają się dodatki takie jak **oliwa** z oliwek, czosnek i cebula. Oliwa stanowi podstawowy tłuszcz diety śródziemnomorskiej i jest bogata w jednonienasycone kwasy tłuszczowe, w tym kwas oleinowy, sprzyjający prawidłowemu profilowi lipidowemu. Dieta śródziemnomorska, której częścią mogą być dania takie jak ten krem, wielokrotnie wiązana była z niższym ryzykiem choroby wieńcowej, udaru mózgu oraz cukrzycy typu 2. Dodatek oliwy poprawia również wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, takich jak witamina A, E i K.
Czosnek i cebula dostarczają z kolei związków siarkowych oraz flawonoidów, które wykazują działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i wspierają mikrobiotę jelitową. Dzięki naturalnemu błonnikowi, jaki znajduje się w warzywach, zupa krem sprzyja utrzymaniu prawidłowej pracy przewodu pokarmowego, wspomaga perystaltykę i pomaga regulować poziom glukozy we krwi po posiłku, spowalniając wchłanianie cukrów. To szczególnie ważne w diecie osób z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej, insulinoopornością czy stanem przedcukrzycowym.
Nie można pominąć także aspektu kaloryczności. Przy użyciu bulionu warzywnego, umiarkowanej ilości oliwy i rezygnacji z ciężkiej śmietany, zupa krem z pieczonej papryki pozostaje daniem o korzystnej gęstości odżywczej: dostarcza wielu składników mineralnych, antyoksydantów i błonnika przy stosunkowo niewielkiej liczbie kilokalorii. To szczególnie cenne w żywieniu osób dążących do redukcji masy ciała, u których zależy nam na wysokim poziomie sytości po posiłku, bez nadmiernego obciążania bilansu energetycznego.
Dodatkową zaletą jest zgodność dania z zasadą sezonowości. Papryka w szczycie sezonu (koniec lata i początek jesieni) jest smaczniejsza, bardziej aromatyczna oraz bogatsza w składniki bioaktywne. W tym okresie zupa krem może stanowić jedno z podstawowych warzywnych dań obiadowych, a zimą – przygotowywana z papryki mrożonej lub pieczonej wcześniej i zamrożonej – nadal pozostaje wartościową alternatywą dla cięższych, tłustych potraw.
Dlaczego warto regularnie jeść zupę krem z pieczonej papryki
Włączenie zupy krem z pieczonej papryki do codziennego jadłospisu wiąże się z szeregiem korzyści, które wykraczają poza proste dostarczanie kalorii. Po pierwsze, jest to danie bazujące na warzywach, co wpisuje się w rekomendacje zdrowego żywienia wskazujące, że warzywa i owoce powinny zajmować połowę talerza przy każdym głównym posiłku. Wiele osób ma trudność z realizacją tego zalecenia, a jedna porcja aromatycznego kremu pozwala w prosty sposób zwiększyć spożycie warzyw.
Zupa krem pomaga również w regulowaniu łaknienia. Gęsta, aksamitna konsystencja oraz obecność błonnika sprawiają, że zupa dłużej pozostaje w żołądku, co zwiększa uczucie **sytości**. Podanie jej jako pierwszego dania przed głównym posiłkiem może ograniczyć ilość spożytego jedzenia w kolejnych daniach, co ma znaczenie u osób kontrolujących masę ciała. Natomiast w wersji bardziej treściwej – z dodatkiem ciecierzycy, soczewicy lub grillowanego kurczaka – może stanowić pełnowartościowe danie obiadowe.
Korzyści wynikają także z aspektu psychologicznego. Ciepła, pachnąca zupa, kojarzona z domowym posiłkiem i spokojem, może sprzyjać uważnemu jedzeniu oraz lepszemu odczytywaniu sygnałów głodu i sytości. To ważny element pracy dietetycznej z osobami, które mają skłonność do jedzenia w pośpiechu, przed ekranem komputera czy telefonu. Zupa krem łatwo wpisuje się w rytuał wolniejszego, bardziej świadomego posiłku, co wspiera zdrowe nawyki.
Nie bez znaczenia jest także wygoda przygotowania. Zupa krem z pieczonej papryki dobrze znosi podgrzewanie, można ją również mrozić w porcjach, co ułatwia planowanie posiłków na kilka dni. Dla wielu pacjentów dietetycznych jednym z głównych problemów jest brak czasu, a nie brak wiedzy na temat zasad żywienia. Możliwość przygotowania większej ilości zupy i przechowywania jej w lodówce lub zamrażarce istotnie zwiększa szansę na utrzymanie zdrowej diety nawet w najbardziej zabieganych okresach.
Zupa ta jest też niezwykle elastyczna pod względem dopasowania do różnych planów żywieniowych i ograniczeń. Po drobnych modyfikacjach możne być daniem:
- wegańskim – wystarczy użyć bulionu warzywnego i zastąpić ewentualną śmietanę jogurtem sojowym lub napojem roślinnym,
- bezglutenowym – przy wyborze bulionu bez dodatku glutenu i serwowania bez pieczywa lub z pieczywem bezglutenowym,
- o obniżonej zawartości tłuszczu – redukujemy ilość oliwy i rezygnujemy z wysokotłuszczowej śmietany,
- o podwyższonej zawartości białka – dodając rośliny strączkowe lub chudy drób.
Warto także zwrócić uwagę na rolę przypraw. W kuchni hiszpańskiej często stosuje się wędzoną paprykę, która nadaje potrawie charakterystyczny aromat, a przy tym pozwala ograniczyć ilość soli. Zastąpienie części soli mieszanką ziół i przypraw wpływa korzystnie na ciśnienie tętnicze krwi i jest ważnym elementem profilaktyki nadciśnienia, jednej z najczęściej występujących chorób cywilizacyjnych. Dzięki temu zupa krem z pieczonej papryki może stać się narzędziem praktycznej nauki redukowania nadmiernego dosalania potraw.
Składniki potrzebne do przygotowania hiszpańskiej zupy krem
Kluczem do udanego kremu z pieczonej papryki jest odpowiedni dobór składników oraz dbałość o ich jakość. Poniżej przedstawiono bazową listę produktów, która może być punktem wyjścia do własnych modyfikacji. Porcja przewidziana jest na około 4 osoby dorosłe.
- 6–7 dużych czerwonych papryk (najlepiej mięsistych, słodkich, o intensywnym kolorze),
- 2 średnie cebule,
- 3–4 ząbki czosnku,
- 2 średnie pomidory lub 1 szklanka pomidorów z kartonu/bez soli,
- 2 łyżki oliwy z oliwek extra virgin,
- 1 l bulionu warzywnego lub drobiowego o niskiej zawartości soli,
- 1–2 łyżeczki słodkiej papryki, najlepiej wędzonej,
- opcjonalnie szczypta ostrej papryki lub pieprzu cayenne,
- 1 mały liść laurowy, kilka ziaren ziela angielskiego,
- świeże zioła: natka pietruszki, kolendra lub bazylia,
- sól i pieprz do smaku (najlepiej używać w ograniczonych ilościach),
- opcjonalnie 2–3 łyżki gęstego jogurtu naturalnego lub jogurtu greckiego o obniżonej zawartości tłuszczu.
W wersji bardziej odżywczej, odpowiedniej jako danie główne, można dodać:
- 1 szklankę ugotowanej ciecierzycy,
- lub 1/2 szklanki czerwonej soczewicy (dodanej bezpośrednio do gotującej się zupy),
- ewentualnie 200 g piersi z kurczaka pokrojonej w kostkę i podduszonej osobno na niewielkiej ilości oliwy.
Wybierając składniki, warto zwrócić uwagę na ich świeżość. Papryki powinny być jędrne, bez miękkich, zapadniętych miejsc i ciemnych plam. Im intensywniejszy kolor warzywa, tym zwykle większa zawartość karotenoidów. Cebula i czosnek nie mogą nosić śladów pleśni ani kiełkowania. Oliwa z oliwek powinna być przechowywana w ciemnej butelce, z dala od źródeł ciepła i światła, aby nie traciła swoich cennych właściwości.
Dla osób, które z różnych powodów nie mogą sięgać po ostre przyprawy (np. w przebiegu choroby refluksowej, nadwrażliwości przewodu pokarmowego), ostre odmiany papryki warto pominąć. Smak można wtedy wzbogacić np. suszonym tymiankiem, rozmarynem czy majerankiem, które nie są drażniące dla błony śluzowej żołądka i jednocześnie nadają zupie przyjemny, ziołowy aromat.
Krok po kroku – przygotowanie kremu z pieczonej papryki
Proces przygotowania zupy krem z pieczonej papryki obejmuje kilka etapów, z których najważniejszym jest odpowiednie upieczenie papryki. To właśnie wtedy uwalniają się cukry naturalnie obecne w warzywie, nadając całości głębszy, lekko słodkawy smak i charakterystyczny, dymny aromat.
Krok 1: Pieczenie papryki
Papryki należy umyć, osuszyć i ułożyć w całości na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Piec w piekarniku nagrzanym do około 220°C (funkcja góra–dół lub z termoobiegiem) przez 25–30 minut, aż skórka mocno ściemnieje, a nawet miejscami się przypali. W połowie pieczenia warto papryki obrócić, aby równomiernie się zarumieniły. Po wyjęciu z piekarnika warzywa najlepiej przełożyć do miski i przykryć talerzem lub folią, aby „zaparowały”. Po około 10–15 minutach skórka powinna łatwo odchodzić, co ułatwi jej usunięcie. Należy także pozbyć się gniazd nasiennych i ogonków, zachowując cały powstały podczas pieczenia sok.
Krok 2: Podsmażenie bazy warzywnej
W dużym garnku rozgrzać oliwę i dodać pokrojoną w piórka cebulę. Smażyć na małym ogniu, często mieszając, do momentu aż stanie się miękka i lekko złocista. Zbyt mocne zrumienienie cebuli może dać gorzki posmak, dlatego warto zachować umiarkowany ogień. Następnie dodać posiekany czosnek i smażyć jeszcze 1–2 minuty, uważając, aby się nie przypalił. Na tym etapie można wsypać słodką wędzoną paprykę i delikatnie ją podgrzać, aby uwolniła aromat, ale nie dopuścić do przypalenia przyprawy.
Krok 3: Dodanie papryki i pomidorów
Do garnka przełożyć obrane, pokrojone na kawałki papryki wraz z sokiem, który wypłynął podczas pieczenia. Dodać pokrojone pomidory lub przecier pomidorowy bez dodatku soli. Całość wymieszać, chwilę podgrzać, a następnie zalać bulionem. Dodać liść laurowy i ziele angielskie. Gotować na małym ogniu przez około 15–20 minut, aby smaki się połączyły. Jeżeli używamy czerwonej soczewicy, można wsypać ją właśnie na tym etapie, ponieważ ugotuje się w czasie gotowania zupy.
Krok 4: Blendowanie i doprawianie
Po zakończeniu gotowania wyjąć liść laurowy oraz ziele angielskie. Zupę dokładnie zblendować na gładki krem przy użyciu blendera ręcznego lub kielichowego. W razie potrzeby dodać nieco bulionu lub wody, aby uzyskać pożądaną konsystencję – gęstą, ale wciąż płynną. Doprawić solą i pieprzem, a dla osób tolerujących ostre smaki – odrobiną ostrej papryki. Na samym końcu, po lekkim przestudzeniu, można dodać jogurt naturalny, który nada zupie lekko kremowej nuty i zwiększy zawartość białka, jednocześnie nie obciążając jej kalorycznie tak, jak śmietana.
Krok 5: Podanie i dodatki
Gotową zupę warto podać w nagrzanych wcześniej miseczkach, posypaną posiekaną natką pietruszki, kolendrą lub bazylią. Dla urozmaicenia tekstury można dodać kilka ciecierzycy, podprażone pestki dyni lub słonecznika, które dostarczą zdrowych kwasów tłuszczowych i dodatkowej porcji **białka**. Osoby na diecie z ograniczeniem pieczywa mogą zrezygnować z grzanek, natomiast dla pozostałych mała porcja pełnoziarnistego pieczywa będzie dobrym źródłem węglowodanów złożonych.
Inspiracje z kuchni hiszpańskiej a dieta śródziemnomorska
Zupa krem z pieczonej papryki mocno nawiązuje do kulinarnych tradycji Hiszpanii oraz szerszego obszaru basenu Morza Śródziemnego. W tamtejszych kuchniach często wykorzystuje się pieczone warzywa jako bazę zup, sosów i past. To nie tylko kwestia smaku, ale i sposobu na wydobycie pełni aromatu bez konieczności sięgania po nadmierne ilości soli czy ciężkich tłuszczów. Połączenie papryki, pomidorów, czosnku, cebuli i oliwy odpowiada typowej kompozycji smakowej, która z jednej strony jest prosta, a z drugiej – niezwykle wyrazista.
Dieta śródziemnomorska, której elementem są takie potrawy, jest często wskazywana jako model żywienia sprzyjający długowieczności, dobrej kondycji układu sercowo-naczyniowego i prawidłowej masie ciała. Charakteryzuje się wysokim spożyciem warzyw, roślin strączkowych, pełnoziarnistych produktów zbożowych, orzechów, nasion i oliwy z oliwek, a umiarkowanym spożyciem ryb, drobiu oraz nabiału. Czerwone mięso i produkty wysokoprzetworzone pojawiają się w niej rzadko. Zupa z pieczonej papryki świetnie wpisuje się w ten schemat, szczególnie jeśli zostanie uzupełniona o rośliny strączkowe zamiast mięsa.
Dla pacjentów poradni dietetycznych, którzy chcą w praktyce stosować założenia diety śródziemnomorskiej, przygotowywanie takich zup jest jednym z najłatwiejszych sposobów na zwiększenie udziału warzyw w codziennym jadłospisie. Zamiast sięgać po gotowe, nierzadko mocno dosalane zupy w proszku, można w krótkim czasie przygotować własny, w pełni kontrolowany posiłek. Dzięki temu wiemy dokładnie, jakie tłuszcze i w jakiej ilości znalazły się na talerzu, ile soli użyto oraz jakiej jakości są składniki.
Kolejnym aspektem jest kultura wspólnego jedzenia, silnie zakorzeniona w krajach południowych. Zupa krem z pieczonej papryki może stać się elementem domowych rytuałów, wspólnych obiadów czy kolacji. Taki kontekst spożywania posiłku sprzyja lepszemu trawieniu, wolniejszemu jedzeniu i większej satysfakcji po posiłku. Ma to znaczenie również z perspektywy psychodietetycznej, ponieważ poczucie przyjemności z jedzenia zdrowych dań zwiększa szansę na utrzymanie nowych nawyków żywieniowych w dłuższej perspektywie.
Praktyczne wskazówki dla osób na diecie i modyfikacje przepisu
W zależności od indywidualnych potrzeb zdrowotnych i celów żywieniowych, przepis na zupę krem z pieczonej papryki można łatwo modyfikować. Oto kilka praktycznych sugestii:
- Dla osób na diecie redukcyjnej – ograniczyć ilość oliwy do 1 łyżki na cały garnek zupy oraz zrezygnować z dodatku śmietany czy pełnotłustych serów. Zwiększyć natomiast udział lekkich dodatków białkowych, np. soczewicy, ciecierzycy czy chudego jogurtu. Kontrolując wielkość porcji pieczywa, zupa może stanowić sycący, ale niskokaloryczny posiłek.
- Dla osób z nadciśnieniem – postawić na bulion przygotowany samodzielnie, bez kostek rosołowych i gotowych mieszanek przypraw zawierających sól. Solenie zupy na końcu można częściowo zastąpić dodatkiem soku z cytryny i świeżych ziół, co wzmocni smak przy mniejszej ilości sodu.
- Dla osób z refluksem – unikać ostrych przypraw, cebulę i czosnek podsmażać bardzo delikatnie, a w razie konieczności nawet lekko poddusić w małej ilości wody przed dodaniem oliwy. Zupę podawać raczej w temperaturze letniej niż bardzo gorącej, ponieważ skrajne temperatury mogą nasilać dolegliwości.
- Dla osób aktywnych fizycznie – zupę można wzbogacić o dodatkowe źródło białka i węglowodanów złożonych, np. podając ją z ugotowaną kaszą bulgur, komosą ryżową lub pełnoziarnistym makaronem. W ten sposób stanie się idealnym, lekkostrawnym posiłkiem potreningowym.
Istotne jest również odpowiednie porcjowanie. Dla osoby dorosłej standardowa porcja kremu to około 300–400 ml. W dietetycznych planach żywieniowych można wprowadzić ją jako samodzielne danie obiadowe (w wersji z dodatkiem białka) lub jako pierwsze danie przed mniejszą porcją drugiego dania, szczególnie gdy chcemy ograniczyć łaknienie związane z dużym głodem.
Warto też pamiętać o technikach kulinarnych, które wpływają na wartość odżywczą potrawy. Pieczenie papryki jest korzystną metodą, ponieważ nie wymaga dodawania tłuszczu, a jednocześnie pozwala skondensować smak. Unikanie długotrwałego, gwałtownego gotowania po zblendowaniu pomaga ograniczyć dodatkowe straty witamin wrażliwych na temperaturę. Dobrą praktyką jest przygotowanie zupy dzień wcześniej – następnego dnia smaki są lepiej zbalansowane, co często zmniejsza potrzebę dosalania.
Przechowywanie, mrożenie i bezpieczeństwo żywieniowe
Z punktu widzenia dietetyki praktycznej istotne jest również, jak danie przechowywać, aby zachować zarówno walory smakowe, jak i bezpieczeństwo mikrobiologiczne. Zupę krem z pieczonej papryki należy po ugotowaniu jak najszybciej wystudzić – najlepiej przelać ją do szerokiego naczynia, aby zwiększyć powierzchnię parowania i skrócić czas stygnięcia. Przechowywanie gorącej zupy długo w temperaturze pokojowej sprzyja namnażaniu bakterii, dlatego warto ograniczyć ten czas do maksimum 2 godzin.
Przechowywana w lodówce w szczelnie zamkniętym naczyniu zupa zachowuje świeżość przez 2–3 dni. Podczas podgrzewania najlepiej ogrzewać tylko taką ilość, jaka będzie spożyta, zamiast kilkukrotnie podgrzewać całą porcję. Wielokrotne podgrzewanie powoduje nie tylko dalsze straty witamin, lecz także zwiększa ryzyko rozwoju drobnoustrojów.
Mrożenie jest bardzo dobrym sposobem na przedłużenie trwałości. Zupę można zamrozić w porcjach w pojemnikach lub specjalnych woreczkach. W zamrażalniku o stałej temperaturze ok. -18°C zachowa ona jakość przez 2–3 miesiące. Po rozmrożeniu warto ją jedynie delikatnie podgrzać, nie gotując długo. Smak i konsystencja zazwyczaj pozostają bardzo dobre, szczególnie jeśli unika się mrożenia zupy już z dodatkiem jogurtu czy śmietany – produkty mleczne lepiej dodać świeże po rozmrożeniu i podgrzaniu.
W kontekście bezpieczeństwa żywieniowego należy pamiętać, że osoby z obniżoną odpornością, kobiety w ciąży i małe dzieci powinny unikać potraw długo przetrzymywanych w nieodpowiedniej temperaturze. Dlatego regularne praktykowanie zasad higieny w kuchni, szybkie chłodzenie potraw oraz właściwe przechowywanie w lodówce są nieodłączną częścią zdrowej diety, równie ważną jak dobór składników.
FAQ – najczęstsze pytania o zupę krem z pieczonej papryki
1. Czy zupa krem z pieczonej papryki jest odpowiednia przy odchudzaniu?
Tak, zupa krem z pieczonej papryki bardzo dobrze sprawdza się w diecie redukcyjnej, pod warunkiem kontrolowania ilości tłuszczu i dodatków. Bazuje na warzywach o niskiej kaloryczności, dostarcza błonnika i dużej objętości, co sprzyja sytości przy niewielkiej liczbie kilokalorii. Aby była „fit”, warto użyć bulionu o obniżonej zawartości soli, ograniczyć oliwę do 1–2 łyżek i zrezygnować z ciężkiej śmietany na rzecz chudego jogurtu naturalnego lub całkowicie mlecznych dodatków unikać.
2. Czy można przygotować tę zupę w wersji wegańskiej?
Przygotowanie wegańskiej wersji jest bardzo proste i nie wymaga skomplikowanych zamienników. Wystarczy użyć bulionu warzywnego zamiast drobiowego, pominąć jogurt czy śmietanę oraz upewnić się, że żadna z przypraw nie zawiera dodatków zwierzęcych. Dodatkowo, aby zwiększyć ilość białka, można dodać do gotującej się zupy ugotowaną ciecierzycę, soczewicę lub białą fasolę. Dzięki temu powstaje pełnowartościowy, sycący posiłek, który dobrze wpisuje się w roślinny sposób żywienia i jednocześnie pozostaje lekkostrawny.
3. Jak zmniejszyć ostrość zupy, jeśli wyszła zbyt pikantna?
Jeżeli podczas przygotowania zupy dodano zbyt dużo ostrej papryki lub pieprzu cayenne, najprościej jest złagodzić smak przez rozcieńczenie całości bulionem lub wodą, a następnie ponowne doprawienie zupy łagodnymi przyprawami. Pomocne bywa również dodanie porcji jogurtu naturalnego, który częściowo „gasi” pikantność i równoważy smak. W ostateczności można dołożyć więcej upieczonej papryki lub pomidorów, jeśli są dostępne, by zwiększyć objętość i rozcieńczyć ostrość, unikając jednocześnie nadmiernego solenia.
4. Czy zupa krem z pieczonej papryki jest odpowiednia dla dzieci?
Tak, zupa może być odpowiednia dla dzieci, pod warunkiem dopasowania intensywności przypraw i konsystencji do wieku malucha. Dla młodszych dzieci warto zrezygnować z ostrych dodatków, użyć łagodnego bulionu bez kostek rosołowych i soli, a zupę zblendować bardzo dokładnie, aby nie zawierała grudek czy skórkowych fragmentów. Starszym dzieciom można serwować mniej gładką konsystencję, zachęcając je do jedzenia warzyw w atrakcyjnej formie. To dobry sposób na oswajanie z nowymi smakami i kolorami na talerzu.
5. Czym różni się pieczona papryka od surowej pod względem wartości odżywczych?
Pieczenie papryki powoduje pewne zmniejszenie zawartości witaminy C, która jest wrażliwa na wysoką temperaturę, ale jednocześnie poprawia biodostępność niektórych karotenoidów, takich jak beta-karoten czy likopen. Oznacza to, że choć część witaminy ulega rozkładowi, inne składniki stają się łatwiej przyswajalne. W praktyce warto łączyć w diecie zarówno paprykę surową, jak i pieczoną – surowa dostarcza więcej witaminy C, zaś pieczona charakteryzuje się lepszą dostępnością antyoksydantów rozpuszczalnych w tłuszczach i intensywniejszym smakiem.
Powrót