Zanikowe zapalenie żołądka to przewlekła choroba, która stopniowo niszczy błonę śluzową żołądka i prowadzi do poważnych zaburzeń trawienia, w tym wchłaniania witaminy B12. Nieleczone może skutkować niedokrwistością, uszkodzeniem układu nerwowego, a nawet zwiększonym ryzykiem nowotworów przewodu pokarmowego. Odpowiednio zaplanowana dieta, wsparcie farmakologiczne oraz profesjonalna opieka dietetyczna pozwalają jednak znacząco poprawić komfort życia i zminimalizować powikłania. Poniższy tekst omawia związek między zanikowym zapaleniem żołądka a witaminą B12, podpowiada, jak komponować jadłospis, oraz wyjaśnia, kiedy i dlaczego warto skorzystać z konsultacji w poradni Mój Dietetyk.
Czym jest zanikowe zapalenie żołądka i jak wpływa na organizm?
Zanikowe zapalenie żołądka (atrophic gastritis) to przewlekły stan zapalny błony śluzowej żołądka, prowadzący do stopniowego zaniku komórek odpowiedzialnych za wydzielanie kwasu solnego i tzw. czynnika wewnętrznego. W miarę postępu choroby struktura ściany żołądka ulega przebudowie, a jego funkcje trawienne i ochronne są coraz bardziej upośledzone. Choroba może mieć charakter autoimmunologiczny lub być konsekwencją długotrwałego zakażenia Helicobacter pylori.
W przypadku postaci autoimmunologicznej organizm wytwarza przeciwciała przeciwko własnym komórkom okładzinowym żołądka i czynnikowi wewnętrznemu. Stopniowe niszczenie tych komórek prowadzi do spadku wydzielania kwasu solnego oraz utraty zdolności do prawidłowego wchłaniania witaminy B12. Taki rodzaj zanikowego zapalenia żołądka często współistnieje z innymi chorobami z autoagresji, jak choroby tarczycy, cukrzyca typu 1 czy bielactwo.
Postać związana z zakażeniem Helicobacter pylori rozwija się zazwyczaj w wyniku wieloletniego stanu zapalnego. Bakteria ta uszkadza śluzówkę, wywołuje przewlekłe zapalenie i może prowadzić do stopniowego zaniku gruczołów żołądkowych. Z czasem skutkuje to upośledzeniem wydzielania kwasu solnego i zmianą środowiska w żołądku, co również negatywnie wpływa na procesy trawienia i wchłaniania składników odżywczych.
Konsekwencje zanikowego zapalenia żołądka obejmują nie tylko dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak uczucie pełności, wzdęcia, odbijania, nudności czy ból w nadbrzuszu. Istotne są także skutki ogólnoustrojowe, szczególnie związane z niedoborem witaminy B12, żelaza, kwasu foliowego i innych mikroskładników. Z powodu przewlekłego zapalenia i przebudowy błony śluzowej wzrasta także ryzyko rozwoju raka żołądka, dlatego osoby z rozpoznanym zanikowym zapaleniem powinny pozostawać pod stałą kontrolą gastroenterologiczną.
W diagnostyce zanikowego zapalenia żołądka wykorzystuje się przede wszystkim gastroskopię z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego. Uzupełniająco wykonuje się badania krwi, takie jak poziom witaminy B12, żelaza, ferrytyny, homocysteiny, czynników zapalnych oraz testy w kierunku przeciwciał przeciwko komórkom okładzinowym i czynnikowi wewnętrznemu. U pacjentów często obserwuje się tzw. niedokrwistość megaloblastyczną, będącą efektem długotrwałego niedoboru B12, oraz nieprawidłowe parametry morfologii krwi.
Znaczenie witaminy B12 i mechanizm jej wchłaniania
Witamina B12 (kobalamina) jest niezbędnym składnikiem odżywczym, którego organizm ludzki nie potrafi sam syntetyzować. Musi być dostarczana z pożywieniem, głównie w produktach pochodzenia zwierzęcego. B12 odgrywa kluczową rolę w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego, uczestnicząc w tworzeniu osłonek mielinowych, oraz w procesie krwiotworzenia, warunkując powstawanie prawidłowych krwinek czerwonych. Ponadto wpływa na metabolizm kwasu foliowego i homocysteiny, a także na ogólną sprawność intelektualną i samopoczucie.
Proces wchłaniania witaminy B12 jest wieloetapowy i wymaga obecności kilku czynników. Po pierwsze, w żołądku kobalamina musi zostać uwolniona z białek zawartych w pożywieniu, co zachodzi dzięki działaniu kwasu solnego i enzymów trawiennych. Następnie wiąże się z białkiem R obecnym w ślinie i soku żołądkowym. W dwunastnicy, pod wpływem enzymów trzustkowych, B12 zostaje uwolniona z kompleksu z białkiem R i łączy się z czynnikiem wewnętrznym (IF), produkowanym przez komórki okładzinowe błony śluzowej żołądka.
Kompleks B12–czynnik wewnętrzny jest odporny na trawienie i przemieszcza się w dół przewodu pokarmowego, aż do końcowego odcinka jelita krętego. Tam, dzięki obecności specyficznych receptorów, dochodzi do wchłaniania kobalaminy do krwi. Czynnik wewnętrzny jest więc absolutnie niezbędny do efektywnego wykorzystania pokarmowej witaminy B12. I właśnie tu pojawia się kluczowe powiązanie z zanikowym zapaleniem żołądka – w przebiegu tej choroby dochodzi do zniszczenia komórek produkujących IF.
Utrata komórek okładzinowych prowadzi nie tylko do niedokwasoty lub bezkwaśności soku żołądkowego, lecz także do zmniejszenia lub całkowitego zaniku wydzielania czynnika wewnętrznego. Efektem jest znacząco obniżone wchłanianie witaminy B12, nawet przy dostatecznej podaży z dietą. Organizm przez pewien czas radzi sobie dzięki zapasom kobalaminy zgromadzonym w wątrobie, ale po kilku latach pojawiają się objawy niedoboru. To właśnie dlatego pacjenci z zanikowym zapaleniem żołądka są szczególnie narażeni na deficyt B12 niezależnie od sposobu żywienia.
Warto podkreślić, że nawet bogata w produkty zwierzęce dieta nie zawsze chroni przed niedoborem B12 w tej grupie osób. Problem leży bowiem nie tyle w podaży, ile w zaburzonym mechanizmie wchłaniania. Dlatego w praktyce klinicznej u wielu pacjentów z zanikowym zapaleniem żołądka zaleca się suplementację lub leczenie parenteralne, a dietoterapia pełni funkcję uzupełniającą, ukierunkowaną również na wsparcie ogólnego stanu odżywienia i złagodzenie objawów ze strony przewodu pokarmowego.
Objawy niedoboru witaminy B12 u osób z zanikowym zapaleniem żołądka
Niedobór witaminy B12 narasta zwykle powoli, co sprawia, że jego pierwsze sygnały bywają bagatelizowane lub mylone z innymi schorzeniami. U pacjentów z zanikowym zapaleniem żołądka objawy mogą mieć charakter mieszany: z jednej strony dolegliwości typowe dla chorób przewodu pokarmowego, z drugiej – konsekwencje ogólnoustrojowe wynikające z deficytu kobalaminy. Dlatego tak ważna jest świadomość, jakie symptomy powinny skłonić do wykonania badań i konsultacji specjalistycznej.
Najczęściej obserwuje się zmęczenie, osłabienie, spadek tolerancji wysiłku, zawroty głowy oraz duszność przy niewielkim wysiłku. Są to objawy niedokrwistości megaloblastycznej, która powstaje w wyniku zaburzonego dojrzewania krwinek czerwonych. W badaniach laboratoryjnych widoczne są wówczas powiększone erytrocyty (wysokie MCV), obniżone stężenie hemoglobiny i czerwonych krwinek. Niekiedy dochodzi także do spadku płytek krwi oraz leukocytów.
Bardzo charakterystyczne są objawy neurologiczne. Pacjenci skarżą się na mrowienie, drętwienie kończyn, uczucie prądów czy pieczenia, szczególnie w obrębie dłoni i stóp. Może występować osłabienie siły mięśniowej, zaburzenia koordynacji oraz trudności w utrzymaniu równowagi. W zaawansowanych przypadkach pojawiają się problemy z chodzeniem, a nawet trwałe uszkodzenia układu nerwowego. Zmiany w obrębie ośrodkowego układu nerwowego mogą prowadzić do pogorszenia pamięci, koncentracji, spowolnienia myślenia i obniżenia nastroju.
Do częstych dolegliwości zalicza się również zaburzenia ze strony jamy ustnej i przewodu pokarmowego. Typowym objawem jest zapalenie języka – staje się on gładki, zaczerwieniony, bolesny, z uczuciem pieczenia. Część pacjentów zgłasza brak apetytu, utratę masy ciała, nudności, biegunki lub zaparcia. Te symptomy wynikają zarówno z samego niedoboru B12, jak i z podstawowej choroby żołądka.
W sferze psychicznej niedobór kobalaminy może przejawiać się apatią, drażliwością, zwiększoną lękliwością, a nawet objawami depresyjnymi lub zaburzeniami psychotycznymi. Zdarza się, że pacjent przez dłuższy czas leczony jest wyłącznie z powodu problemów psychicznych, podczas gdy ich źródłem pozostaje nieujawniony deficyt witaminy B12 i towarzyszące mu zanikowe zapalenie żołądka. Dlatego tak ważna jest kompleksowa diagnostyka i współpraca pomiędzy lekarzem a dietetykiem.
Dieta a zanikowe zapalenie żołądka – rola witaminy B12
Choć w zanikowym zapaleniu żołądka głównym problemem jest ograniczone wchłanianie, właściwa dieta nadal odgrywa znaczącą rolę. Odpowiedni jadłospis pomaga zmniejszyć dolegliwości żołądkowo-jelitowe, ograniczyć podrażnienia błony śluzowej, zapewnić dostarczenie niezbędnych składników odżywczych i wspierać ogólną regenerację organizmu. W kontekście witaminy B12 kluczowe jest zrozumienie, że sama bogata w nią dieta często nie wystarczy, ale pozostaje ważnym elementem kompleksowej terapii.
Głównymi źródłami B12 w diecie są produkty pochodzenia zwierzęcego: mięso, ryby, jaja, mleko i jego przetwory. Dla osób z zanikowym zapaleniem żołądka zaleca się wybór produktów jak najmniej przetworzonych, łatwostrawnych i o niskiej zawartości tłuszczu, aby nie obciążać dodatkowo żołądka. Wskazane są chude gatunki mięsa, jak indyk czy kurczak bez skóry, delikatnie przyrządzane ryby, np. pieczone w folii, oraz fermentowane produkty mleczne, które często są lepiej tolerowane niż mleko słodkie.
Warto pamiętać, że niektóre produkty mogą nasilać dolegliwości u osób z zanikowym zapaleniem żołądka. Należą do nich potrawy smażone, bardzo tłuste, ostro przyprawione, a także napoje gazowane, mocna kawa i alkohol. Z kolei posiłki o łagodnej temperaturze, umiarkowanej objętości i miękkiej konsystencji zwykle są lepiej tolerowane. Strategia żywieniowa powinna więc zakładać częstsze, lecz mniejsze posiłki oraz unikanie długich przerw między jedzeniem.
W praktyce dieta przy zanikowym zapaleniu żołądka skupia się nie tylko na witaminie B12, ale również na innych ważnych składnikach, jak żelazo, kwas foliowy, białko pełnowartościowe czy antyoksydanty. U wielu pacjentów występują jednocześnie niedobory kilku mikroskładników, dlatego jadłospis musi być indywidualnie dopasowany. Duże znaczenie ma też stan uzębienia, obecność refluksu, współistniejące choroby wątroby, trzustki czy jelit, które dodatkowo modyfikują zalecenia dietetyczne.
Trzeba podkreślić, że przy znacznym zanikowym uszkodzeniu błony śluzowej żołądka możliwości wchłaniania B12 z pożywienia są ograniczone. W takich przypadkach leczenie opiera się przede wszystkim na podawaniu kobalaminy w postaci iniekcji domięśniowych lub dużych dawek doustnych, niezależnych od czynnika wewnętrznego. Dieta natomiast wspiera ogólny stan pacjenta, łagodzi dolegliwości, zmniejsza ryzyko kolejnych niedoborów i poprawia jakość życia.
Produkty bogate w witaminę B12 i praktyczne wskazówki żywieniowe
Wybierając produkty bogate w witaminę B12, warto skupić się na ich jakości i sposobie przygotowania. Najwięcej tej witaminy zawierają podroby, takie jak wątroba czy nerki, jednak nie każdy pacjent je toleruje i nie u każdego są one zalecane. Z praktycznego punktu widzenia dobrze sprawdzają się chude gatunki mięsa, ryby morskie, jaja oraz przetwory mleczne. Niezwykle ważne jest, aby potrawy były lekkostrawne, gotowane w wodzie lub na parze, duszone bez wcześniejszego obsmażania lub pieczone w pergaminie bądź folii.
- chude mięso drobiowe (filet z kurczaka, indyka)
- ryby morskie (dorsz, łosoś, mintaj, śledź w delikatnej formie)
- jaja na miękko lub w formie lekkiego omletu
- produkty mleczne: jogurt naturalny, kefir, twaróg półtłusty
- chude czerwone mięso w umiarkowanych ilościach
- sery dojrzewające w niewielkich porcjach, w zależności od tolerancji
W przypadku osób unikających mięsa lub będących na diecie roślinnej, zanikowe zapalenie żołądka dodatkowo zwiększa ryzyko niedoboru B12. Roślinne źródła tej witaminy są bardzo ograniczone i najczęściej opierają się na produktach fortyfikowanych, takich jak napoje roślinne czy płatki śniadaniowe. Jednak ze względu na zaburzone wchłanianie w żołądku, sama suplementacja dietą roślinną jest zwykle niewystarczająca i konieczne staje się sięgnięcie po farmakologiczne formy kobalaminy.
Oprócz produktów bezpośrednio bogatych w B12 ważne są także składniki wspierające ogólną regenerację błony śluzowej i prawidłowe trawienie. Źródła białka pełnowartościowego pomagają utrzymać masę mięśniową i wspierają proces gojenia. Warzywa i owoce dostarczają przeciwutleniaczy oraz błonnika rozpuszczalnego, który jest zwykle lepiej tolerowany niż frakcja nierozpuszczalna. Warto wybierać formy gotowane, duszone lub pieczone, aby zmniejszyć ryzyko podrażnienia żołądka.
Praktyczne podejście dietetyczne zakłada modyfikację diety na podstawie obserwacji reakcji organizmu. Jeden pacjent dobrze toleruje gotowane warzywa kapustne, inny doświadcza po nich nasilenia wzdęć. U niektórych lepiej sprawdzają się mniejsze porcje spożywane co 3 godziny, u innych – odrobinę większe posiłki, ale z przewagą łatwostrawnych produktów. Dlatego tak istotne jest prowadzenie dzienniczka żywieniowego i stała współpraca z dietetykiem, który na podstawie obserwacji i wyników badań będzie stopniowo dopasowywał jadłospis.
Diagnostyka, suplementacja i rola dietetyka w leczeniu niedoboru B12
Leczenie niedoboru witaminy B12 w przebiegu zanikowego zapalenia żołądka wymaga współpracy lekarza, pacjenta i dietetyka. Kluczowy jest prawidłowy proces diagnostyczny. Oprócz oznaczenia stężenia B12 we krwi, coraz częściej analizuje się poziom homocysteiny i kwasu metylomalonowego, które są bardziej czułymi wskaźnikami czynnościowego niedoboru kobalaminy. W badaniach krwi ocenia się także morfologię, parametry żelaza, ferrytynę i profil folianów, aby zidentyfikować współistniejące niedobory.
W zależności od stopnia niedoboru, przyczyny zanikowego zapalenia żołądka oraz ogólnego stanu pacjenta dobiera się odpowiednią formę suplementacji. W postaci autoimmunologicznej często konieczne jest podawanie witaminy B12 w zastrzykach domięśniowych lub podskórnych, co omija uszkodzony mechanizm wchłaniania w przewodzie pokarmowym. W innych sytuacjach skuteczne mogą być wysokie dawki doustne, częściowo wchłaniane niezależnie od czynnika wewnętrznego, drogą dyfuzji biernej.
Rola dietetyka polega na kompleksowym wsparciu pacjenta w procesie leczenia. Obejmuje to nie tylko ułożenie jadłospisu bogatego w produkty dostarczające witaminy B12 i innych deficytowych składników, ale też edukację żywieniową, analizę tolerancji pokarmów, pomoc w doborze konsystencji posiłków oraz zapobieganie niepotrzebnym ograniczeniom. Profesjonalny dietetyk bierze pod uwagę aktualne wyniki badań, stosowane leki, tryb życia, preferencje smakowe oraz współistniejące choroby.
W gabinetach Mój Dietetyk oraz podczas konsultacji online pacjenci z zanikowym zapaleniem żołądka mogą liczyć na indywidualne podejście do swojego problemu zdrowotnego. Specjaliści analizują historię choroby, dotychczasowy sposób żywienia, wyniki badań laboratoryjnych i zalecenia lekarza prowadzącego. Następnie wspólnie z pacjentem ustalają cele, np. poprawę samopoczucia, redukcję dolegliwości żołądkowych, stabilizację masy ciała, optymalizację parametrów krwi oraz wyrównanie niedoborów witaminowych.
Taka współpraca pozwala na stworzenie planu żywieniowego, który nie tylko uwzględnia konieczność dostarczania witaminy B12, ale kompleksowo dba o stan odżywienia. Dietetyk uczy pacjenta, jak rozpoznawać produkty nasilające dolegliwości, jak komponować posiłki w dni gorszego samopoczucia, jak radzić sobie podczas wyjazdów czy jedzenia poza domem. W razie potrzeby modyfikuje zalecenia w zależności od zmian w stanie zdrowia, wyników badań i reakcji organizmu na wprowadzane interwencje.
Jak Mój Dietetyk wspiera pacjentów z zanikowym zapaleniem żołądka?
Skuteczne leczenie zanikowego zapalenia żołądka i niedoboru witaminy B12 wymaga podejścia zintegrowanego, w którym ważną rolę odgrywa profesjonalna opieka dietetyczna. Mój Dietetyk oferuje konsultacje w swoich gabinetach dietetycznych w wielu miastach w kraju oraz w formie wygodnych spotkań online, dzięki czemu wsparcie jest dostępne niezależnie od miejsca zamieszkania pacjenta. To szczególnie istotne w chorobach przewlekłych, które wymagają długoterminowej opieki i regularnej modyfikacji zaleceń.
Podczas pierwszej wizyty dietetyk szczegółowo przeprowadza wywiad zdrowotno-żywieniowy, pytając o czas trwania i przebieg zanikowego zapalenia żołądka, współistniejące choroby, stosowane leki (w tym inhibitory pompy protonowej, które dodatkowo zmniejszają wydzielanie kwasu solnego), a także o dotychczasową dietę i styl życia. Na tej podstawie identyfikowane są potencjalne niedobory pokarmowe, takie jak deficyt witaminy B12, żelaza, kwasu foliowego, białka czy energii.
Następnie wspólnie z pacjentem ustalany jest indywidualny plan działania. Może on obejmować modyfikację liczby posiłków w ciągu dnia, zmianę konsystencji niektórych dań, wprowadzenie produktów o wyższej gęstości odżywczej, a także zaplanowanie odpowiedniej podaży witaminy B12 z dietą. Dietetyk uwzględnia zalecenia lekarza dotyczące ewentualnej suplementacji lub leczenia iniekcyjnego, tak aby jadłospis harmonijnie współgrał z farmakoterapią i nie wchodził w niekorzystne interakcje z lekami.
Ważnym elementem pracy dietetyka jest edukacja pacjenta. Osoba z zanikowym zapaleniem żołądka uczy się rozpoznawać sygnały, które mogą świadczyć o pogłębianiu się niedoboru B12 lub innych mikroskładników, takie jak narastające zmęczenie, pogorszenie koncentracji, nowe objawy neurologiczne czy zmiany w wyglądzie języka. Dietetyk pokazuje, jak dzięki drobnym modyfikacjom jadłospisu można złagodzić dolegliwości żołądkowe, na przykład przez zmianę technik kulinarnych lub dobór bardziej neutralnych przypraw.
Regularne wizyty kontrolne, zarówno stacjonarne, jak i online, pozwalają na monitorowanie postępów, ocenę tolerancji poszczególnych produktów oraz stopniowe rozszerzanie diety, jeśli stan zdrowia na to pozwala. W razie potrzeby dietetyk Mój Dietetyk modyfikuje plan żywieniowy, dostosowując go do aktualnych wyników badań i zaleceń lekarza. Dzięki temu pacjent zyskuje poczucie bezpieczeństwa i wsparcia, a dieta przestaje być źródłem frustracji i staje się realnym narzędziem poprawy jakości życia.
Podsumowanie – dlaczego nie wolno bagatelizować witaminy B12?
Zanikowe zapalenie żołądka to schorzenie, które często rozwija się skrycie, a jego konsekwencje mogą ujawnić się dopiero po latach. Jednym z najistotniejszych powikłań jest przewlekły niedobór witaminy B12, wynikający z uszkodzenia komórek okładzinowych i zaburzenia wydzielania czynnika wewnętrznego. Deficyt kobalaminy prowadzi do niedokrwistości, zaburzeń neurologicznych, pogorszenia funkcji poznawczych i obniżenia nastroju, a niekiedy do nieodwracalnych zmian w układzie nerwowym.
Prawidłowo zaplanowana dieta, choć nie zawsze jest w stanie całkowicie skompensować niedobór B12 przy zaawansowanym zanikowym zapaleniu żołądka, stanowi istotny element leczenia. Wspiera funkcjonowanie przewodu pokarmowego, pomaga uzupełniać inne niedobory, poprawia ogólne samopoczucie i jakość życia. Kluczowe jest jednak połączenie interwencji żywieniowej z odpowiednią suplementacją lub leczeniem iniekcyjnym, dobranym przez lekarza, oraz stałą kontrolą wyników badań.
Profesjonalna opieka dietetyczna, jaką oferuje Mój Dietetyk w gabinetach w całym kraju oraz online, pozwala pacjentom lepiej zrozumieć swoją chorobę i nauczyć się funkcjonować z nią na co dzień. Indywidualnie dobrany jadłospis, edukacja, wsparcie w modyfikowaniu nawyków żywieniowych i regularna kontrola postępów są kluczowe, by zapobiegać powikłaniom wynikającym z niedoboru witaminy B12. Współpraca z dietetykiem oraz lekarzem daje szansę na prowadzenie możliwie aktywnego, satysfakcjonującego życia mimo przewlekłego schorzenia przewodu pokarmowego.
FAQ – najczęstsze pytania o zanikowe zapalenie żołądka i witaminę B12
Czy przy zanikowym zapaleniu żołądka sama dieta wystarczy, aby uzupełnić niedobór witaminy B12?
W wielu przypadkach zanikowego zapalenia żołądka sama dieta nie jest w stanie całkowicie wyrównać niedoboru B12, ponieważ dochodzi do uszkodzenia komórek produkujących czynnik wewnętrzny i znacznego upośledzenia wchłaniania. Nawet przy wysokiej podaży produktów bogatych w tę witaminę, organizm wykorzystuje jedynie niewielką część. Dlatego leczenie zazwyczaj obejmuje zastrzyki lub wysokie dawki doustnej suplementacji, a dieta stanowi ważne, ale uzupełniające wsparcie terapii.
Jakie badania wykonać, aby sprawdzić, czy mam niedobór witaminy B12?
Podstawowym badaniem jest oznaczenie stężenia witaminy B12 we krwi, jednak samo to nie zawsze oddaje pełen obraz sytuacji. Coraz częściej zaleca się również ocenę poziomu homocysteiny i kwasu metylomalonowego, które są bardziej czułymi markerami czynnościowego niedoboru. Dodatkowo warto wykonać morfologię krwi z oceną MCV, poziom żelaza, ferrytyny oraz kwasu foliowego. Ostateczną interpretację wyników i decyzję o leczeniu powinien podjąć lekarz we współpracy z dietetykiem.
Czy osoby na diecie roślinnej są bardziej narażone na niedobór B12 przy zanikowym zapaleniu żołądka?
Dieta roślinna sama w sobie wiąże się z podwyższonym ryzykiem niedoboru witaminy B12, ponieważ naturalne źródła tej witaminy pochodzą głównie z produktów zwierzęcych. Jeśli dodatkowo występuje zanikowe zapalenie żołądka, problem się nasila z powodu zaburzonego wchłaniania. W takiej sytuacji bardzo trudno jest pokryć zapotrzebowanie wyłącznie dietą i żywnością fortyfikowaną. Zazwyczaj konieczna jest celowana suplementacja B12, często w wyższych dawkach lub w formie iniekcji, ustalana indywidualnie z lekarzem i dietetykiem.
Jakie są pierwsze objawy niedoboru witaminy B12, na które powinienem zwrócić uwagę?
Wczesne objawy niedoboru B12 bywają niespecyficzne, ale warto zwrócić uwagę na narastające zmęczenie, osłabienie, spadek koncentracji oraz bladość skóry. Z czasem mogą dołączyć zawroty głowy, kołatanie serca, duszność przy niewielkim wysiłku. Bardzo charakterystyczne są drętwienia, mrowienia kończyn, uczucie prądów w dłoniach i stopach, a także pieczenie języka. W sferze psychicznej pojawiać się mogą wahania nastroju, większa drażliwość czy obniżona motywacja do działania.
Czy Mój Dietetyk może pomóc, jeśli jestem już pod opieką gastroenterologa?
Współpraca dietetyka z lekarzem gastroenterologiem jest bardzo korzystna dla pacjenta z zanikowym zapaleniem żołądka. Lekarz odpowiada za postawienie diagnozy, zlecenie badań, leczenie farmakologiczne i kontrolę stanu błony śluzowej żołądka. Dietetyk natomiast zajmuje się praktyczną stroną terapii żywieniowej: pomaga dobrać odpowiednie produkty, ułożyć jadłospis łagodny dla żołądka, zapobiegać niedoborom i monitorować reakcję organizmu. Mój Dietetyk dostosowuje swoje zalecenia do zaleceń medycznych, zapewniając spójne, kompleksowe wsparcie.
Powrót