Jak działa dieta przeciwzapalna i kiedy dietetyk ją zaleca?

Dieta przeciwzapalna to sposób żywienia, który pomaga „uspokoić” nadmierne reakcje układu odpornościowego i zmniejszać stan zapalny w organizmie. Nie jest sztywnym jadłospisem, ale zbiorem zasad, które można dopasować do codziennego życia, preferencji smakowych i stanu zdrowia. Coraz częściej dietetycy sięgają po ten model żywienia nie tylko przy chorobach autoimmunologicznych czy reumatycznych, ale również u osób z otyłością, insulinoopornością czy nawracającym zmęczeniem. W gabinetach sieci Mój Dietetyk oraz podczas konsultacji online można uzyskać spersonalizowane wsparcie w tym obszarze i nauczyć się, jak skutecznie wprowadzać zasady diety przeciwzapalnej na co dzień.

Na czym polega stan zapalny i jak wpływa na organizm?

Stan zapalny to naturalna reakcja obronna organizmu na urazy, zakażenia czy działanie czynników szkodliwych. W ostrej postaci jest zjawiskiem korzystnym – pomaga zwalczać drobnoustroje, naprawiać uszkodzone tkanki i przyspieszać procesy gojenia. Problem pojawia się wtedy, gdy stan zapalny utrzymuje się przewlekle, na niskim poziomie, często bez wyraźnych objawów. Taki przewlekły stan zapalny nazywa się czasem „cichym zapaleniem” i może trwać miesiącami lub latami, powoli uszkadzając tkanki i narządy.

Naukowcy wiążą przewlekły stan zapalny z rozwojem szeregu chorób przewlekłych. Należą do nich m.in. choroby sercowo-naczyniowe, miażdżyca, cukrzyca typu 2, niealkoholowe stłuszczenie wątroby, choroby autoimmunologiczne (takie jak reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczyca czy choroby tarczycy) oraz niektóre nowotwory. Objawy takiego „cichego zapalenia” mogą być bardzo niespecyficzne: przewlekłe zmęczenie, bóle stawów i mięśni, problemy ze snem, wahania nastroju, częste infekcje, a także przyrost masy ciała mimo racjonalnego odżywiania.

Na poziomie biochemicznym przewlekły stan zapalny wiąże się z podwyższonym stężeniem markerów (np. CRP, interleukin, TNF-α) oraz większą ilością wolnych rodników tlenowych, które uszkadzają struktury komórkowe. Dieta może zarówno ten stan nasilać, jak i go „wygaszać”. Wysokoprzetworzona żywność, nadmiar cukrów prostych i kwasów tłuszczowych trans, a także niedobory antyoksydantów to czynniki silnie prozapalne. Z kolei właściwie zbilansowana dieta przeciwzapalna dostarcza składników, które neutralizują wolne rodniki, modulują aktywność układu odpornościowego i sprzyjają regeneracji tkanek.

Warto podkreślić, że stan zapalny nie jest wyłącznie kwestią diety. Istotną rolę odgrywa również styl życia: poziom aktywności fizycznej, jakość snu, ekspozycja na przewlekły stres, palenie tytoniu, a nawet środowisko pracy. Jednak sposób żywienia jest jednym z najważniejszych i najbardziej modyfikowalnych czynników. To właśnie dlatego dietetycy coraz częściej rekomendują model przeciwzapalny jako podstawę profilaktyki i uzupełnienie leczenia wielu schorzeń przewlekłych.

Najważniejsze założenia diety przeciwzapalnej

Dieta przeciwzapalna nie jest jedną, sztywną dietą o określonej liczbie kalorii. To raczej styl żywienia, który można stosować długoterminowo, dostosowując go do indywidualnych potrzeb. Jej bazą są produkty minimalnie przetworzone, bogate w błonnik, witaminy, składniki mineralne, antyoksydanty i zdrowe tłuszcze. Dużą inspiracją jest tu model śródziemnomorski, ale z silnym podkreśleniem roli produktów roślinnych i ograniczeniem żywności nasilającej proces zapalny.

Podstawą diety przeciwzapalnej są warzywa i owoce. Zawierają one liczne związki biologicznie czynne – m.in. polifenole, karotenoidy, witaminę C i E – które neutralizują wolne rodniki i wspierają pracę układu odpornościowego. Szczególnie zalecane są kolorowe warzywa: zielone liściaste (szpinak, jarmuż, rukola), pomarańczowe (dynia, marchew), czerwone (papryka, burak), a także warzywa kapustne i cebulowe. Owoce warto wybierać głównie w postaci świeżej, w umiarkowanych ilościach, z naciskiem na jagodowe, cytrusowe i pestkowe.

Drugim filarem tego modelu żywienia są pełnoziarniste produkty zbożowe: kasze, płatki owsiane, pełnoziarniste pieczywo, brązowy ryż czy komosa ryżowa. Dostarczają one błonnika pokarmowego, który odżywia mikrobiotę jelitową. Prawidłowy skład i różnorodność mikrobioty mają ogromne znaczenie dla regulacji stanu zapalnego – jelita są jednym z kluczowych „centrów dowodzenia” układu immunologicznego. Zaburzenia flory jelitowej sprzyjają przenikaniu toksyn i cząsteczek prozapalnych do krwiobiegu, dlatego obecność błonnika i fermentowanych produktów jest tak ważna.

Nie można pominąć roli zdrowych tłuszczów. Szczególnie istotne są tu kwasy tłuszczowe omega-3, które wykazują silne działanie przeciwzapalne. Ich dobrym źródłem są tłuste ryby morskie (łosoś, makrela, śledź, sardynki), a także siemię lniane, nasiona chia i orzechy włoskie. Uzupełnieniem są tłuszcze jednonienasycone z oliwy z oliwek, awokado czy orzechów. W diecie przeciwzapalnej ogranicza się natomiast nasycone kwasy tłuszczowe z tłustych mięs i pełnotłustego nabiału oraz zdecydowanie unika kwasów tłuszczowych trans z utwardzonych margaryn i produktów smażonych w głębokim tłuszczu.

Ważnym elementem są również źródła białka o korzystnym profilu. Zalecane jest częste sięganie po rośliny strączkowe (soczewica, ciecierzyca, fasola), chude ryby, jaja oraz umiarkowane ilości chudego mięsa i dobrej jakości fermentowanego nabiału. Strączki zapewniają nie tylko białko, ale także błonnik, antyoksydanty i składniki mineralne. Ogranicza się natomiast spożycie przetworzonych wędlin, czerwonego mięsa w dużych ilościach oraz słonych przekąsek mięsnych.

Produkty sprzyjające i nasilające stan zapalny

Aby zrozumieć, jak działa dieta przeciwzapalna, warto przyjrzeć się zarówno produktom wskazanym, jak i tym, które sprzyjają rozwojowi przewlekłego stanu zapalnego. Codzienne wybory żywieniowe mogą albo „palić ogień” zapalenia, albo go systematycznie wygaszać. Kluczowe jest nie tylko to, co jemy, ale również jak często po to sięgamy, w jakich połączeniach i w jakiej ilości.

Do produktów o działaniu sprzyjającym redukcji zapalenia zalicza się przede wszystkim:

warzywa i owoce bogate w antyoksydanty (jagody, maliny, szpinak, brokuł, papryka, pomidor, burak);
pełnoziarniste zboża: kasza gryczana, płatki owsiane, pieczywo razowe, komosa;
tłuste ryby morskie, szczególnie spożywane 2–3 razy w tygodniu;
orzechy, pestki i nasiona (włoskie, migdały, siemię lniane, słonecznik, dynia);
rośliny strączkowe jako ważne źródło białka roślinnego;
fermentowane produkty mleczne (jogurt naturalny, kefir) oraz kiszonki, które wspierają mikrobiotę;
oliwę z oliwek extra virgin i inne naturalne tłuszcze roślinne wysokiej jakości;
przyprawy o działaniu przeciwzapalnym, jak kurkuma, imbir, cynamon, czosnek, oregano.

Istnieje również druga grupa produktów, które warto ograniczyć lub wyeliminować, ponieważ sprzyjają one nasilaniu reakcji prozapalnych. Należą do niej m.in.:

cukry proste w dużych ilościach – słodycze, ciastka, słodkie napoje, soki dosładzane;
produkty z białej mąki: drożdżówki, jasne pieczywo, większość słodkich płatków śniadaniowych;
tłuszcze trans i częściowo utwardzone tłuszcze roślinne obecne w fast foodach, wyrobach cukierniczych i gotowych daniach;
nadmiar czerwonego i przetworzonego mięsa (parówki, boczek, kiełbasy, wędliny z wieloma dodatkami);
produkty smażone w głębokim tłuszczu i wielokrotnie używany olej;
nadmiar soli, żywność wysoko przetworzona, z dużą liczbą dodatków do żywności;
alkohol w regularnych i wysokich dawkach.

Szczególnie niekorzystne jest połączenie kilku czynników prozapalnych: diety opartej na produktach wysoko przetworzonych, małej ilości warzyw, przewlekłego stresu, braku aktywności ruchowej i niedoboru snu. W takiej sytuacji stan zapalny może narastać przez lata, a jego pierwszym sygnałem bywają problemy z masą ciała, ochotą na słodycze, rozregulowany apetyt czy nawracające infekcje. Wprowadzając stopniowo zasady diety przeciwzapalnej, można ten proces odwracać, działając u źródła, a nie tylko łagodząc objawy.

Mechanizmy działania diety przeciwzapalnej

Dieta przeciwzapalna wpływa na organizm wielotorowo. Nie chodzi jedynie o dostarczenie określonych witamin czy minerałów, ale o całościową modyfikację środowiska wewnętrznego organizmu. Odpowiedni sposób żywienia może wpływać na ekspresję genów, aktywność enzymów, poziom cytokin prozapalnych, równowagę mikrobioty jelitowej oraz gospodarkę hormonalną. Dzięki temu z czasem zmniejsza się natężenie procesów zapalnych, a organizm odzyskuje zdolność do regeneracji.

Jednym z najważniejszych mechanizmów jest zmiana równowagi między wolnymi rodnikami a systemem antyoksydacyjnym. Dieta bogata w antyoksydanty (witamina C, E, karotenoidy, polifenole) pomaga neutralizować nadmiar reaktywnych form tlenu, które uszkadzają błony komórkowe, DNA i białka. Kiedy dochodzi do redukcji stresu oksydacyjnego, maleje też aktywacja szlaków prozapalnych w komórkach, co przekłada się na niższy poziom markerów zapalenia we krwi.

Drugim istotnym obszarem działania jest modulacja mikrobioty jelitowej. Błonnik rozpuszczalny i nierozpuszczalny, a także naturalne probiotyki z kiszonek i fermentowanych produktów mlecznych, sprzyjają wzrostowi korzystnych bakterii. Te z kolei produkują krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe, takie jak maślan, które działają przeciwzapalnie w jelicie i całym organizmie. Poprawa szczelności bariery jelitowej zmniejsza przenikanie toksyn i fragmentów bakteryjnych do krwiobiegu, co jest jednym z kluczowych czynników wyzwalających stan zapalny.

Istotną rolę odgrywa także profil spożywanych tłuszczów. Kwasy omega-3 są prekursorami specjalnych cząsteczek regulujących wygaszanie stanu zapalnego, tzw. resolwin i protektyn. Dzięki nim stan zapalny może się „wyłączyć”, gdy przestaje być potrzebny, zamiast trwać przewlekle. Odpowiednia podaż omega-3 z jednoczesnym ograniczeniem omega-6 z wysoko przetworzonych olejów roślinnych pomaga przywracać fizjologiczną równowagę między mediacją a wygaszaniem zapalenia.

Dieta przeciwzapalna wpływa też pośrednio na masę ciała, wrażliwość insulinową i gospodarkę glukozowo-lipidową. Nadmiar tkanki tłuszczowej, szczególnie trzewnej, jest sam w sobie aktywnym narządem produkującym czynniki zapalne. Stopniowe zmniejszanie masy ciała za pomocą dobrze zbilansowanego żywienia opartego na naturalnych produktach redukuje ilość tych czynników i odciąża organizm. Dodatkowo stabilizacja poziomu glukozy we krwi oraz obniżenie indeksu glikemicznego diety zmniejsza wahania energii i ogranicza napady głodu, co ułatwia utrzymanie efektów.

Kiedy dietetyk zaleca dietę przeciwzapalną?

Dietetyk może zarekomendować model przeciwzapalny w wielu sytuacjach klinicznych. To nie jest dieta „zarezerwowana” wyłącznie dla osób z już rozpoznaną chorobą autoimmunologiczną. W praktyce często okazuje się, że ten sposób żywienia przynosi korzyści także osobom, które nie mają jednoznacznej diagnozy, ale zmagają się z szeregiem niespecyficznych dolegliwości zdrowotnych. Decyzja o wprowadzeniu zasad przeciwzapalnych jest podejmowana indywidualnie, po analizie stanu zdrowia, wyników badań oraz stylu życia pacjenta.

Najczęściej dieta przeciwzapalna jest zalecana przy:

chorobach autoimmunologicznych (reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń, Hashimoto, nieswoiste zapalenia jelit);
chorobach dermatologicznych na podłożu zapalnym, takich jak łuszczyca czy trądzik różowaty;
zespole metabolicznym, otyłości, insulinooporności, cukrzycy typu 2;
chorobach sercowo-naczyniowych i zaburzeniach lipidowych;
przewlekłym zmęczeniu, bólach mięśni i stawów, fibromialgii;
nawracających infekcjach i osłabionej odporności;
przewlekłym stresie, problemach ze snem, stanach obniżonego nastroju.

Warto podkreślić, że dieta przeciwzapalna jest modyfikowana w zależności od jednostki chorobowej i indywidualnej tolerancji. U części osób konieczne bywa czasowe ograniczenie niektórych produktów, np. glutenu czy laktozy, jeśli istnieje podejrzenie nadwrażliwości. Inni pacjenci wymagają zwiększonej podaży określonych składników, jak kwasy omega-3, witamina D czy żelazo. Dlatego rolą dietetyka jest nie tylko ogólne „zalecenie” stylu przeciwzapalnego, ale zbudowanie z niego dopasowanego planu, uwzględniającego wyniki badań i codzienną rutynę.

Dietetyk zwraca także uwagę na stopień gotowości pacjenta do wprowadzania zmian. U części osób wprowadza się nowe zasady stopniowo, zaczynając od najprostszych kroków, jak zwiększenie ilości warzyw czy zamiana słodzonych napojów na wodę. U innych, szczególnie przy bardziej zaawansowanych chorobach, konieczne jest szybsze i bardziej kompleksowe wdrożenie zaleceń. Ważne jest, aby dieta przeciwzapalna była nie tylko skuteczna z punktu widzenia biologicznego, ale też realna do utrzymania w codziennym życiu.

Jak wygląda praktyczne wdrażanie diety przeciwzapalnej?

Przekucie zasad diety przeciwzapalnej w codzienne nawyki wymaga planowania, ale nie musi oznaczać rewolucji w kuchni. Często wystarczą dobrze przemyślane zamiany i stopniowa modyfikacja dotychczasowego jadłospisu. Dietetyk pomaga ułożyć indywidualny plan, który uwzględnia rytm dnia, obowiązki zawodowe, budżet, umiejętności kulinarne oraz preferencje smakowe. Dzięki temu ryzyko rezygnacji po kilku tygodniach jest znacznie mniejsze.

Przykładowe proste kroki w kierunku diety przeciwzapalnej to m.in.:

dodanie warzyw do każdego posiłku – nawet jeśli początkowo są to niewielkie porcje;
zamiana pieczywa pszennego na pełnoziarniste, częstszy wybór kasz zamiast makaronu;
wprowadzenie ryb morskich 2 razy w tygodniu, stopniowo zwiększając częstotliwość;
podmiana słodyczy na owoce, orzechy i domowe desery na bazie owoców;
zastąpienie smażenia na głębokim tłuszczu gotowaniem, duszeniem, pieczeniem;
regularne włączanie kiszonek, jogurtu naturalnego, kefiru;
używanie przypraw i ziół o działaniu przeciwzapalnym w codziennym gotowaniu.

Plan żywieniowy w modelu przeciwzapalnym jest tworzony w oparciu o szczegółowy wywiad żywieniowy. Dietetyk analizuje dotychczasowe nawyki, częstotliwość posiłków, godziny pracy, poziom aktywności, a także ewentualne objawy ze strony układu pokarmowego. Na tej podstawie powstaje jadłospis lub elastyczne ramy, które pomagają pacjentowi komponować własne posiłki. W miarę potrzeb, na kolejnych wizytach modyfikowane są zarówno konkretne dania, jak i rozkład makroskładników, tak aby dieta była optymalna pod względem energetycznym i odżywczym.

Istotnym elementem jest obserwacja reakcji organizmu na wprowadzane zmiany. Niektórzy pacjenci dość szybko zauważają poprawę – lepszy poziom energii, zmniejszenie obrzęków czy bólów stawowych, poprawę stanu skóry. U innych zmiany zachodzą wolniej i wymagają cierpliwości. Profesjonalne wsparcie ułatwia przetrwanie początkowego okresu adaptacji, a także pomaga rozróżnić typową reakcję organizmu od ewentualnych nietolerancji pokarmowych czy błędów w komponowaniu posiłków.

Rola gabinetów Mój Dietetyk w prowadzeniu terapii żywieniowej

Mój Dietetyk to sieć poradni, która oferuje specjalistyczne konsultacje żywieniowe w obszarze dietoterapii przeciwzapalnej. W gabinetach na terenie kraju oraz podczas konsultacji online pacjenci mogą liczyć na kompleksową opiekę, obejmującą zarówno analizę stanu zdrowia, jak i praktyczne wsparcie we wdrażaniu zmian. Dużą wagę przywiązuje się do edukacji – pacjent ma zrozumieć, dlaczego konkretne zalecenia są wprowadzane i jak działają one na poziomie organizmu.

W trakcie pierwszej konsultacji dietetyk przeprowadza szczegółowy wywiad zdrowotny i żywieniowy, zapoznaje się z dostępnymi wynikami badań laboratoryjnych i, jeśli to potrzebne, sugeruje wykonanie dodatkowych oznaczeń, np. markerów stanu zapalnego, profilu lipidowego czy glikemii. Na podstawie zebranych informacji ustalane są cele terapii: redukcja masy ciała, poprawa samopoczucia, wsparcie leczenia określonej jednostki chorobowej lub profilaktyka.

Istotą pracy z dietą przeciwzapalną jest personalizacja. Zespół Mój Dietetyk uwzględnia specyfikę danej choroby, stosowane leki, ewentualne ograniczenia (np. nietolerancje pokarmowe, preferencje etyczne, jak wegetarianizm) i na tej podstawie buduje plan żywieniowy. Pacjent otrzymuje nie tylko propozycję jadłospisu, ale przede wszystkim narzędzia do samodzielnego komponowania posiłków zgodnie z zasadami przeciwzapalnymi. W razie potrzeby wprowadzane są również zalecenia dotyczące suplementacji, gdy wykryte zostaną niedobory kluczowych składników.

Konsultacje online są szczególnie wygodne dla osób, które mają ograniczony czas, mieszkają poza dużymi miastami lub z innych powodów nie mogą pojawić się stacjonarnie. Pozwalają one na regularny kontakt z dietetykiem, monitorowanie postępów, korektę planu oraz omawianie ewentualnych trudności we wdrażaniu zmian. Dzięki temu dieta przeciwzapalna staje się realnym i długoterminowym narzędziem poprawy zdrowia, a nie jedynie krótkotrwałym eksperymentem.

Korzyści i możliwe trudności związane z dietą przeciwzapalną

Wprowadzenie diety przeciwzapalnej niesie ze sobą szereg potencjalnych korzyści zdrowotnych. Wiele osób obserwuje poprawę poziomu energii, jakości snu, kondycji skóry i włosów. Przy przewlekłych dolegliwościach bólowych bywa, że intensywność bólu maleje, a okresy zaostrzeń choroby stają się rzadsze lub łagodniejsze. U pacjentów z nadwagą i otyłością często dochodzi do stopniowej redukcji masy ciała bez uczucia skrajnych wyrzeczeń, co dodatkowo wspiera obniżenie stanu zapalnego.

Przestrzeganie zasad diety przeciwzapalnej może też poprawiać wyniki badań laboratoryjnych: profil lipidowy, poziom glukozy, wskaźniki wątrobowe, a niekiedy także markery zapalenia, takie jak CRP. W długiej perspektywie taki sposób żywienia redukuje ryzyko wielu chorób przewlekłych, spowalnia procesy starzenia się organizmu i może wspierać funkcje poznawcze. Co ważne, to model możliwy do stosowania przez całą rodzinę – z drobnymi modyfikacjami dobrze sprawdza się zarówno u dorosłych, jak i u dzieci.

Nie można jednak pominąć potencjalnych trudności. Dla części osób największym wyzwaniem bywa rezygnacja z wysoko przetworzonych przekąsek i słodyczy, które przez lata stanowiły stały element diety. Inni zmagają się z brakiem czasu na gotowanie czy planowanie posiłków. Początkowo problemem mogą być też przyzwyczajenia smakowe – zwiększenie udziału warzyw czy produktów pełnoziarnistych wymaga adaptacji. Dlatego tak ważne jest, aby zmiany wprowadzać pod okiem specjalisty, który pomoże znaleźć realne rozwiązania tych trudności.

Zdarza się również, że osoby próbują samodzielnie wdrożyć dietę przeciwzapalną na podstawie fragmentarycznych informacji z internetu, co prowadzi do nadmiernych restrykcji lub niedoborów. Eliminacja całych grup produktów bez uzasadnienia medycznego, stosowanie zbyt niskokalorycznych jadłospisów czy nieprzemyślana suplementacja mogą przynieść efekt odwrotny do oczekiwanego. Indywidualna współpraca z dietetykiem pozwala uniknąć takich błędów i zadbać, by dieta była zarówno przeciwzapalna, jak i pełnowartościowa.

FAQ – najczęstsze pytania o dietę przeciwzapalną

Czy dieta przeciwzapalna jest odpowiednia dla każdego?
Dieta przeciwzapalna opiera się na naturalnych, mało przetworzonych produktach i ogólnie jest bezpieczna dla większości osób. Wymaga jednak indywidualnego dostosowania, szczególnie przy chorobach przewodu pokarmowego, nerek czy wątroby. U niektórych pacjentów konieczne są modyfikacje, np. ograniczenie błonnika lub wybranych grup produktów. Dlatego najlepiej wdrażać ją we współpracy z dietetykiem, który uwzględni stan zdrowia, wyniki badań oraz przyjmowane leki.

Po jakim czasie można zauważyć efekty diety przeciwzapalnej?
Pierwsze odczuwalne zmiany wiele osób zauważa po kilku tygodniach – mogą to być m.in. lepsze samopoczucie, stabilniejsza energia w ciągu dnia, poprawa trawienia czy jakości snu. W przypadku chorób przewlekłych i autoimmunologicznych na wyraźną redukcję objawów zwykle trzeba poczekać dłużej, niekiedy kilka miesięcy. Tempo poprawy zależy od wyjściowego stanu zdrowia, konsekwencji w stosowaniu diety oraz innych elementów stylu życia, jak poziom stresu czy aktywność fizyczna.

Czy na diecie przeciwzapalnej trzeba całkowicie zrezygnować z mięsa?
Nie ma obowiązku całkowitej rezygnacji z mięsa, choć dietetycy zachęcają do ograniczania czerwonego i przetworzonego mięsa oraz zwiększania udziału białka roślinnego i ryb. Kluczowy jest wybór dobrej jakości mięsa, odpowiednie porcje oraz sposób obróbki termicznej – preferowane jest gotowanie, pieczenie, duszenie zamiast smażenia. U niektórych osób, szczególnie z określonymi chorobami lub przekonaniami etycznymi, możliwe jest całkowicie roślinne podejście, o ile zadba się o prawidłowe zbilansowanie posiłków.

Czy dieta przeciwzapalna pomaga schudnąć?
Dieta przeciwzapalna sprzyja redukcji masy ciała, ponieważ opiera się na sycących, bogatych w błonnik produktach, stabilizuje poziom glukozy we krwi i ogranicza wysoko przetworzoną żywność. Nie jest jednak z definicji dietą odchudzającą – aby tracić na wadze, wciąż konieczne jest dopasowanie kaloryczności posiłków do indywidualnych potrzeb i aktywności. W praktyce, pod okiem dietetyka, ten sposób żywienia często prowadzi do stopniowego, zdrowego spadku wagi, przy jednoczesnym zmniejszeniu stanu zapalnego w organizmie.

Czy Mój Dietetyk oferuje wsparcie online w zakresie diety przeciwzapalnej?
Tak, Mój Dietetyk prowadzi konsultacje zarówno w stacjonarnych gabinetach, jak i online, co umożliwia skorzystanie z pomocy niezależnie od miejsca zamieszkania. Podczas wizyt online dietetyk przeprowadza wywiad, analizuje wyniki badań, przygotowuje indywidualny plan żywieniowy i pomaga we wdrażaniu zmian krok po kroku. Regularne spotkania pozwalają monitorować efekty, dostosowywać zalecenia do aktualnej sytuacji zdrowotnej oraz skutecznie rozwiązywać trudności pojawiające się w trakcie stosowania diety przeciwzapalnej.