Czy langustynka jest zdrowa?
Langustynka (Nephrops norvegicus, znana też jako scampi lub norweski homar) to delikatny skorupiak o słodkawym smaku i jędrnym mięsie. W 100 g porcji dostarcza około 18–22 g białka wysokiej jakości, niewiele tłuszczu (0,7–1,5 g) i około 90–110 kcal. Obecne lipidy zawierają korzystne omega-3 (EPA/DHA), choć mniej niż u ryb tłustych. Zawartość cholesterolu jest umiarkowana, dlatego osoby z hipercholesterolemią powinny zwracać uwagę na wielkość porcji i dodatki.
Langustynka to dobre źródło witaminy B12, a także niacyny i wit. B6. Wśród minerałów wyróżniają się selen, jod, cynk, fosfor i miedź. Naturalny barwnik astaksantyna działa jak antyoksydant. Taki profil może wspierać układ nerwowy i krwiotworzenie (B12), odporność (selen, cynk), pracę tarczycy (jod) oraz kondycję układu sercowo-naczyniowego (omega-3). Dzięki niskiej zawartości tłuszczu mięso jest sycące, a jednocześnie łatwostrawne.
Bezpieczeństwo: jak wszystkie skorupiaki, langustynka może wywoływać alergię. Zawiera puryny, więc osoby z hiperurykemią lub dną moczanową powinny ograniczać porcje. Surowe lub niedogotowane okazy niosą ryzyko Vibrio; zaleca się obróbkę cieplną ≥63°C do momentu, gdy mięso stanie się nieprzezroczyste i sprężyste. Kupuj świeże sztuki o neutralnym zapachu, przechowuj w 0–2°C, a po rozmrożeniu spożyj w ciągu 24–48 h. Unikaj produktów z nadmierną glazurą i wysoką zawartością sodu.
W kuchni sprawdzają się krótkie techniki: gotowanie na parze, szybkie smażenie, grillowanie lub pieczenie w wysokiej temperaturze. Mięso łatwo się przesusza, więc liczą się minuty. Doskonale łączy się z cytrusami, czosnkiem, imbirem, koperkiem i oliwą; nie wymaga panierki ani dużej ilości tłuszczu. Wybieraj produkty z odpowiedzialnych połowów (np. certyfikat MSC) lub poławiane w pułapki, co ogranicza przyłów i wpływ na dno morskie.