Główne założenia diety TKD
Wariant TKD opiera się na takich samych fundamentach jak standardowa dieta ketogeniczna: bardzo niskiej podaży węglowodanów, wysokim spożyciu tłuszczu oraz umiarkowanej ilości białka. Główną różnicą jest sposób rozplanowania węglowodanów. W diecie TKD celowo spożywa się niewielką dodatkową porcję węglowodanów w okolicy treningu, aby zwiększyć dostępność energii dla pracujących mięśni. Taki zabieg pozwala podnieść intensywność lub wydajność ćwiczeń, nie wyprowadzając organizmu z ketozy na dłuższy czas.
Najczęściej zaleca się spożycie około 20–50 gramów szybkowchłanialnych węglowodanów na 30–60 minut przed planowanym wysiłkiem fizycznym. Mogą to być węglowodany proste o wysokim indeksie glikemicznym – dzięki temu organizm sprawnie je wykorzysta podczas ćwiczeń, a po zakończeniu treningu szybciej powróci do korzystania z ketonów jako paliwa. Niektórzy stosują również podział tej dawki, spożywając część węglowodanów przed, a resztę zaraz po treningu, aby uzupełnić wyczerpany glikogen mięśniowy. Poza tym specyficznym oknem okołotreningowym obowiązują wszystkie zasady diety ketogenicznej: przez resztę dnia utrzymuje się ścisłe ograniczenie węglowodanów (zwykle poniżej 50 g netto na dobę) i bazuje na produktach bogatych w tłuszcz oraz białko. Dzięki temu organizm pozostaje w stanie ketozy, a dodatkowe węglowodany służą wyłącznie poprawie zdolności wysiłkowych.