Czy broa jest zdrowy?

Broa to tradycyjny chleb z Portugalii i Galicji, wypiekany głównie z mąki kukurydzianej z dodatkiem pszennej lub żytniej, wody, zakwasu albo drożdży oraz soli. Ma grubą, popękaną skórkę i cięższy, wilgotny miękisz o lekko orzechowym aromacie. Dzięki fermentacji na zakwasie dłużej zachowuje świeżość, a duża ilość mąki kukurydzianej nadaje mu wyraźnej sytości. W niektórych regionach wzbogaca się go o ziemniaki, co dodatkowo zwiększa wilgotność bochenka i łagodzi smak.

W 100 g broa znajduje się średnio 220–270 kcal, około 5–8 g białka, 45–52 g węglowodanów i 1–3 g tłuszczu. Jest bardziej zasobny w błonnik niż chleb pszenny – 4–7 g na porcję – co wspiera pracę jelit i sprzyja uczuciu sytości. Dzięki pełnym ziarnom dostarcza również witamin z grupy B, magnezu, fosforu i potasu. Żółta mąka kukurydziana wzbogaca go w karotenoidy, takie jak luteina i zeaksantyna, wspomagające zdrowie oczu.

Indeks glikemiczny tego pieczywa jest umiarkowanie wysoki, jednak fermentacja i grubsze cząstki ziarna obniżają ładunek glikemiczny posiłku. Najlepiej zestawiać broa z produktami białkowymi – rybami, roślinami strączkowymi czy chudym mięsem – oraz warzywami, co pozwala na stabilniejszy poziom cukru we krwi i dłuższe uczucie sytości. Kaloryczność posiłku rośnie, gdy podaje się go z masłem czy słodkimi smarowidłami.

Chleb nie jest odpowiedni przy celiakii, ponieważ oprócz mąki kukurydzianej w recepturze zwykle występuje pszenica lub żyto. Wersje przygotowane wyłącznie z kukurydzy mogą nadal być zanieczyszczone glutenem. Broa z reguły nie zawiera mleka, dlatego jest tolerowany przy nietolerancji laktozy. Zawartość sodu bywa umiarkowana, więc osoby z nadciśnieniem powinny kontrolować wielkość porcji. Najkorzystniejsza ilość to 1–2 kromki (50–80 g) spożywane z warzywami i źródłem chudego białka.

Ile kalorii ma broa?

Broa to portugalski, rustykalny chleb kukurydziany (często z domieszką mąki żytniej lub pszennej), o wilgotnym miękiszu i grubej, chrupiącej skórce, tradycyjnie wypiekany na zakwasie. Aromat pochodzi z długiej fermentacji, a żółtawy kolor — z mąki kukurydzianej. Dla 100 g (bochenek klasyczny, bez dodatków):

  • Kaloryczność: ok. 230–260 kcal; przy większym udziale mąki pszennej zwykle 250–280 kcal.
  • Węglowodany: 45–52 g (cukry proste 2–4 g, błonnik 4–6 g).
  • Białko / tłuszcz: 5–7 g / 2–3 g; wartości rosną przy dodatku oliwy.
  • Składniki: mąka kukurydziana, woda, sól, zakwas; często domieszka mąki żytniej/pszennej, czasem odrobina drożdży lub oliwy.

Porcje: kromka 40 g ≈ 90–105 kcal; grubsza 60 g ≈ 140–165 kcal; duży plaster 80 g ≈ 185–210 kcal; 100 g ≈ 230–260 kcal; cały bochenek 800 g ≈ 1840–2080 kcal.
Dodatki: oliwa 10 g ≈ +90 kcal; masło 10 g ≈ +72 kcal; ser owczy 30 g ≈ +110–130 kcal; miód 20 g ≈ +64 kcal; chouriço 30 g ≈ +120–150 kcal.
Wskazówki: wybieraj wypiek na zakwasie i z większym udziałem mąki pełnoziarnistej; podawaj z grillowanymi warzywami lub dorszem zamiast słodkich smarowideł — dzięki temu broa będzie bardziej sycąca i odżywcza.

owoce

Przejdź na Szczęśliwy
Sposób Żywienia!

Zgłoś się do nas

Co daje codzienne spożywanie broa?

Codzienne sięganie po broa, czyli tradycyjny portugalsko-galicyjski chleb kukurydziany, może przynieść organizmowi kilka istotnych korzyści. Dzięki dużej zawartości błonnika wspiera prawidłową pracę jelit i pomaga w utrzymaniu uczucia sytości, co bywa szczególnie pomocne przy kontroli masy ciała. Regularne spożywanie sprzyja także stabilniejszym poziomom glukozy we krwi, zwłaszcza jeśli chleb łączy się z białkiem i warzywami.

W 100 g znajduje się średnio 220–270 kcal, około 5–8 g białka oraz 45–52 g węglowodanów. Zawartość błonnika na poziomie 4–7 g czyni go zdrowszą alternatywą dla klasycznych wypieków pszennych. Mąka kukurydziana wnosi karotenoidy, takie jak luteina i zeaksantyna, które wspierają wzrok i chronią siatkówkę oka. Stałe źródło magnezu, fosforu i potasu pomaga w utrzymaniu prawidłowej pracy mięśni i układu nerwowego.

Codzienna obecność broa w diecie sprawia, że łatwiej dostarczyć witamin z grupy B, wspierających metabolizm i układ nerwowy. Dzięki fermentacji na zakwasie chleb ten dłużej zachowuje świeżość i może mieć niższy ładunek glikemiczny niż inne jasne pieczywo. Regularne spożywanie niewielkich porcji (1–2 kromki dziennie) w połączeniu z warzywami i chudym białkiem może sprzyjać utrzymaniu równowagi energetycznej.

Należy jednak pamiętać, że broa zazwyczaj zawiera domieszkę pszenicy lub żyta, co oznacza obecność glutenu. Osoby z celiakią nie powinny włączać go do codziennego jadłospisu. Dodatkowo, podawany z masłem, serami czy tłustymi wędlinami zwiększa kaloryczność posiłku, dlatego warto kontrolować dodatki. Spożywany w rozsądnych ilościach staje się pełnowartościowym elementem diety, wspierającym zdrowie jelit, serca i oczu.

Czy można spożywać broa na diecie?

Broa, czyli tradycyjny chleb kukurydziany z Portugalii i Galicji, może być częścią jadłospisu nawet podczas redukcji masy ciała. Wartością dodaną jest jego wysoka zawartość błonnika (4–7 g na 100 g), który daje długotrwałe uczucie sytości i reguluje pracę jelit. W porównaniu z białym pieczywem pszennym jest bardziej wartościowy pod względem składników mineralnych i witamin z grupy B.

W 100 g broa znajduje się około 220–270 kcal, 45–52 g węglowodanów, 5–8 g białka i niewielka ilość tłuszczu (1–3 g). Dzięki niskiemu udziałowi tłuszczów nasyconych i obecności karotenoidów, takich jak luteina czy zeaksantyna, wspiera on układ krążenia i zdrowie oczu. Jednak przy diecie redukcyjnej najważniejsza jest kontrola ilości – optymalna porcja to 1–2 kromki (50–80 g) na posiłek.

Broa ma umiarkowanie wysoki indeks glikemiczny, dlatego jedzony samodzielnie może powodować szybki wzrost poziomu cukru we krwi. Aby ograniczyć ten efekt, najlepiej łączyć go z produktami białkowymi (np. chudym nabiałem, rybą, roślinami strączkowymi) i dużą ilością warzyw. Takie połączenie obniża ładunek glikemiczny i sprzyja utrzymaniu stabilnej energii w ciągu dnia.

Chleb ten nie jest odpowiedni dla osób z celiakią, ponieważ często zawiera domieszkę pszenicy lub żyta.Osoby zdrowe mogą włączać go do diety redukcyjnej, pod warunkiem kontrolowania dodatków – masło, tłuste sery czy wędliny znacząco podnoszą kaloryczność posiłku. Spożywany w umiarkowanych ilościach i w odpowiednich połączeniach, broa może być dobrym wyborem także podczas odchudzania.

Czy broa jest kaloryczny?

Broa, czyli tradycyjny portugalsko-galicyjski chleb kukurydziany, należy do pieczywa o umiarkowanej wartości energetycznej. W 100 g dostarcza średnio 220–270 kcal, co sprawia, że jest mniej kaloryczny niż maślane czy jajeczne wypieki, ale bardziej sycący niż jasne pieczywo pszenne. Jego gęsty i wilgotny miąższ powoduje, że nawet niewielka kromka daje uczucie pełności na dłużej.

Wartość odżywcza broa to przede wszystkim 45–52 g węglowodanów, około 5–8 g białka i jedynie 1–3 g tłuszczu na 100 g. Dzięki temu jest on produktem stosunkowo lekkim pod względem zawartości tłuszczu. Ważnym elementem jest również błonnik pokarmowy na poziomie 4–7 g, który nie tylko wspiera trawienie, ale też ogranicza nagłe wahania glukozy we krwi.

Choć porcja kaloryczna nie wydaje się wysoka, należy pamiętać, że dodatki do broa, takie jak masło, sery czy wędliny, znacząco podnoszą wartość energetyczną całego posiłku. Sam chleb, spożywany w rozsądnych ilościach, może być dobrym źródłem energii bez nadmiernego obciążenia kalorycznego.

Najlepiej włączyć do diety porcję 1–2 kromek (50–80 g), co odpowiada około 110–200 kcal. Taka ilość nie stanowi zagrożenia dla bilansu kalorycznego, zwłaszcza gdy towarzyszy jej porcja warzyw i chudego białka. Dzięki temu broa może znaleźć miejsce także w jadłospisie osób dbających o linię.

Czy broa jest lekkostrawny?

Broa, tradycyjny chleb kukurydziany z Portugalii i Galicji, nie należy do pieczywa uznawanego za w pełni lekkostrawne. Wysoka zawartość błonnika (4–7 g na 100 g) sprawia, że może obciążać układ pokarmowy osób z wrażliwym żołądkiem, ale równocześnie wspiera prawidłową perystaltykę jelit i sprzyja utrzymaniu sytości. Jego gęsty, wilgotny miąższ i twarda skórka wymagają dokładnego przeżuwania, co dodatkowo wpływa na proces trawienia.

Wartość odżywcza broa to średnio 220–270 kcal na 100 g, przy czym dominuje w nim 45–52 g węglowodanów złożonych oraz 5–8 g białka. Niska zawartość tłuszczu (1–3 g) sprawia, że nie jest ciężki energetycznie, jednak struktura chleba i obecność grubych cząstek mąki kukurydzianej czynią go mniej odpowiednim przy dietach łatwostrawnych.

Osoby z problemami gastrycznymi, refluksem, chorobami jelit lub po zabiegach chirurgicznych powinny ograniczać jego spożycie, wybierając lżejsze pieczywo pszenne lub ryżowe. Z kolei u osób zdrowych, dobrze tolerujących produkty pełnoziarniste, broa może być cennym elementem jadłospisu, dostarczającym błonnika, witamin z grupy B oraz karotenoidów.

Najlepiej spożywać go w niewielkich porcjach – 1 kromka (ok. 40 g) zestawiona z warzywami i lekkim białkiem nie powinna powodować dyskomfortu trawiennego. Dzięki temu broa staje się pieczywem wartościowym, choć nie zawsze łatwym do strawienia dla każdego.

Co się dzieje, gdy włączymy broa do diety?

Włączenie broa, czyli tradycyjnego chleba kukurydzianego, do codziennego jadłospisu wpływa zarówno na bilans energetyczny, jak i na funkcjonowanie układu pokarmowego. Dzięki wysokiej zawartości błonnika (4–7 g na 100 g) poprawia perystaltykę jelit i sprzyja regularności wypróżnień, co korzystnie oddziałuje na pracę przewodu pokarmowego. Jednocześnie błonnik wydłuża uczucie sytości, co ułatwia kontrolę apetytu i ogranicza podjadanie.

Wartość odżywcza broa to średnio 220–270 kcal na 100 g, z czego większość stanowią węglowodany złożone (45–52 g). Oprócz tego dostarcza 5–8 g białka i niewielką ilość tłuszczu (1–3 g). Dzięki obecności magnezu, potasu, fosforu oraz witamin z grupy B regularne spożywanie wspiera prawidłową pracę mięśni, układu nerwowego i metabolizmu energetycznego.

Włączenie broa do diety może również oznaczać dostarczenie organizmowi naturalnych przeciwutleniaczy. Mąka kukurydziana zawiera karotenoidy, takie jak luteina i zeaksantyna, które chronią wzrok i wspierają zdrowie oczu. Chleb ten, szczególnie wypiekany na zakwasie, ma korzystniejszy wpływ na gospodarkę glukozowo-insulinową niż jasne pieczywo pszenne.

Osoby zdrowe zyskują dodatkowe źródło energii i błonnika, jednak należy pamiętać, że broa często zawiera domieszkę pszenicy lub żyta, a więc także gluten. Dla osób z celiakią lub silną nietolerancją glutenu jego spożywanie będzie niewskazane. Najlepiej włączać do diety porcje 1–2 kromek dziennie, w połączeniu z warzywami i źródłem chudego białka, aby w pełni wykorzystać jego wartości.

owoce

Zamów konsultacje dietetyczną Online!

Zgłoś się do nas