Czy asiago jest zdrowy?
Asiago to włoski ser z mleka krowiego z płaskowyżu Altopiano di Asiago (Wenecja Euganejska i Trydent). Oznaczenie DOP obejmuje dwie główne wersje: Pressato (świeższy, łagodny, półmiękki) oraz d’Allevo (dojrzewający: mezzano, vecchio, stravecchio). Im dłuższe dojrzewanie, tym twardszy miąższ, intensywniejszy, orzechowo-mleczny smak i mniejsza wilgotność. Pressato dobrze się topi, a wersje d’Allevo świetnie ścierają się do dań.
W 100 g asiago jest zwykle 360–420 kcal, 25–30 g białka oraz 27–34 g tłuszczu, w tym nasycone ok. 17–20 g. Węglowodanów jest mało (0,5–2 g), więc to ser niskolaktozowy. Zawartość sodu odpowiada ok. 1,5–2,3 g soli/100 g (więcej w wersjach długo dojrzewających).
Asiago dostarcza wapń (~600–800 mg/100 g) i fosfor, wspierając kości i zęby. Jest dobrym źródłem witaminy B12, ryboflawiny i witaminy A, a także cynku. Pełnowartościowe białko pomaga w regeneracji mięśni. W serach długodojrzewających bywa nieco CLA oraz peptydów bioaktywnych.
U wrażliwych osób asiago – jak inne sery dojrzewające – może dostarczać histaminę i tyraminę, nasilając migreny i kolidując z inhibitorami MAO. Przy nadciśnieniu kontroluj sód, a przy hipercholesterolemii – tłuszcze nasycone. Alergia na białka mleka wymaga eliminacji, a kobiety w ciąży powinny sięgać po wersje z mleka pasteryzowanego.
Rozsądna porcja to ok. 20–30 g dziennie jako dodatek. Asiago Pressato sprawdzi się w kanapkach, sałatkach i na warzywach; d’Allevo doskonały do tarcia na pastę, risotto, zupy i polentę. Na zimno pasuje do gruszek, winogron, orzechów i miodu.
Przechowuj w 4–8°C, owinięty w papier pergaminowy i schowany w pojemniku, by ograniczyć wysychanie i przenikanie zapachów. Po otwarciu zużyj w 5–7 dni (Pressato) lub do 2 tygodni (d’Allevo). Podawaj po 20–40 minutach w temperaturze pokojowej, aby wydobyć pełnię aromatu i właściwą konsystencję.